حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أُتِيَ بِطَعَامٍ مِنْ غَيْرِ أَهْلِهِ سَأَلَ عَنْهُ فَإِنْ قِيلَ لَهُ هَدِيَّةٌ أَكَلَ وَإِنْ قِيلَ صَدَقَةٌ قَالَ كُلُوا وَلَمْ يَأْكُلْ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺga oʻz ahllaridan boʻlmagan (kishidan) taom keltirilsa, u haqda soʻrar edilar. Agar u zotga: «Hadya», deyilsa, yer edilar; agar: «Sadaqa», deyilsa: «Yenglar», deb oʻzlari yemas edilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺга ўз аҳлларидан бўлмаган (кишидан) таом келтирилса, у ҳақда сўрар эдилар. Агар у зотга: «Ҳадя», дейилса, ер эдилар; агар: «Садақа», дейилса: «Енглар», деб ўзлари емас эдилар.