حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ حَدَّثَنَا الْعَلَاءُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْمَقْبَرَةِ فَسَلَّمَ عَلَى أَهْلِهَا قَالَ سَلَامٌ عَلَيْكُمْ دَارَ قَوْمٍ مُؤْمِنِينَ وَإِنَّا إِنْ شَاءَ اللَّهُ بِكُمْ لَاحِقُونَ وَدِدْتُ أَنَّا قَدْ رَأَيْنَا إِخْوَانَنَا قَالُوا أَوَلَسْنَا إِخْوَانَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ بَلْ أَنْتُمْ أَصْحَابِي وَإِخْوَانِي الَّذِينَ لَمْ يَأْتُوا بَعْدُ وَأَنَا فَرَطُكُمْ عَلَى الْحَوْضِ قَالُوا وَكَيْفَ تَعْرِفُ مَنْ لَمْ يَأْتِ بَعْدُ مِنْ أُمَّتِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ أَرَأَيْتَ لَوْ أَنَّ رَجُلًا لَهُ خَيْلٌ غُرٌّ مُحَجَّلَةٌ بَيْنَ ظَهْرَيْ خَيْلٍ دُهْمٍ بُهْمٍ أَلَا يَعْرِفُ خَيْلَهُ قَالُوا بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّهُمْ يَأْتُونَ غُرًّا مُحَجَّلِينَ مِنْ الْوُضُوءِ يَقُولُهَا ثَلَاثًا وَأَنَا فَرَطُكُمْ عَلَى الْحَوْضِ أَلَا لَيُذَادَنَّ رِجَالٌ عَنْ حَوْضِي كَمَا يُذَادُ الْبَعِيرُ الضَّالُّ أُنَادِيهِمْ أَلَا هَلُمَّ أَلَا هَلُمَّ فَيُقَالُ إِنَّهُمْ قَدْ بَدَّلُوا بَعْدَكَ فَأَقُولُ سُحْقًا سُحْقًا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ qabristonga chiqib, uning ahliga salom berdilar-da: «Assalomu alaykum, ey moʻmin qavmning diyori! Albatta biz ham — Alloh xohlasa — sizlarga qoʻshiluvchilarmiz. Birodarlarimizni koʻrishni juda istardim», dedilar. Ular: «Ey Allohning Rasuli, biz Sizning birodarlaringiz emasmizmi?» dedilar. U zot: «Yoʻq, sizlar mening ashobimsizlar; birodarlarim esa — hali (dunyoga) kelmagan (kishilar)dir. Men esa havz (boʻyi)da sizlarning (oldin yetib boradigan) faratingizman», dedilar. Ular: «Ey Allohning Rasuli, ummatingizdan hali kelmaganlarni qanday taniysiz?» dedilar. U zot: «Aytginchi, agar bir kishining peshonasi va oyoqlari oq (qashqa) otlari qop-qora otlar orasida boʻlsa, u oʻz otlarini tanimaydimi?» dedilar. Ular: «Ha (taniydi), ey Allohning Rasuli» dedilar. U zot: «Bas, albatta ular tahoratdan (sababli) gʻurra-muhajjal holda keladilar. Men esa havz (boʻyi)da sizlarning faratingizman», — buni uch marta aytdilar —. «Ogohki, albatta (baʼzi) kishilar mening havzimdan toʻsiladi — xuddi adashgan tuya toʻsilgani kabi —. Men ularni: ‹Ogoh boʻlinglar, beri kelinglar! Ogoh boʻlinglar, beri kelinglar!› deb chaqiraman. Shunda: ‹Ular sendan keyin (dinni) oʻzgartirdilar› deyiladi. Bas, men: ‹Yiroq boʻlsin, yiroq boʻlsin!› deyman», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ қабристонга чиқиб, унинг аҳлига салом бердилар-да: «Ассалому алайкум, эй мўмин қавмнинг диёри! Албатта биз ҳам — Аллоҳ хоҳласа — сизларга қўшилувчилармиз. Биродарларимизни кўришни жуда истардим», дедилар. Улар: «Эй Аллоҳнинг Расули, биз Сизнинг биродарларингиз эмасмизми?» дедилар. У зот: «Йўқ, сизлар менинг ашобимсизлар; биродарларим эса — ҳали (дунёга) келмаган (кишилар)дир. Мен эса ҳавз (бўйи)да сизларнинг (олдин етиб борадиган) фаратингизман», дедилар. Улар: «Эй Аллоҳнинг Расули, умматингиздан ҳали келмаганларни қандай танийсиз?» дедилар. У зот: «Айтгинчи, агар бир кишининг пешонаси ва оёқлари оқ (қашқа) отлари қоп-қора отлар орасида бўлса, у ўз отларини танимайдими?» дедилар. Улар: «Ҳа (танийди), эй Аллоҳнинг Расули» дедилар. У зот: «Бас, албатта улар таҳоратдан (сабабли) ғурра-муҳажжал ҳолда келадилар. Мен эса ҳавз (бўйи)да сизларнинг фаратингизман», — буни уч марта айтдилар —. «Огоҳки, албатта (баъзи) кишилар менинг ҳавзимдан тўсилади — худди адашган туя тўсилгани каби —. Мен уларни: ‹Огоҳ бўлинглар, бери келинглар! Огоҳ бўлинглар, бери келинглар!› деб чақираман. Шунда: ‹Улар сендан кейин (динни) ўзгартирдилар› дейилади. Бас, мен: ‹Йироқ бўлсин, йироқ бўлсин!› дейман», дедилар.