حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ وَيَعْقُوبُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَبِي وَهَذَا حَدِيثُ سُلَيْمَانَ الْهَاشِمِيِّ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَسِيدِ بْنِ جَارِيَةَ الثَّقَفِيِّ حَلِيفِ بَنِي زُهْرَةَ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَشَرَةَ رَهْطٍ عَيْنًا وَأَمَّرَ عَلَيْهِمْ عَاصِمَ بْنَ ثَابِتِ بْنِ أَبِي الْأَقْلَحِ جَدَّ عَاصِمِ بْنِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَانْطَلَقُوا حَتَّى إِذَا كَانُوا بِالْهَدَّةِ بَيْنَ عُسْفَانَ وَمَكَّةَ ذُكِرُوا لِحَيٍّ مِنْ هُذَيْلٍ يُقَالُ لَهُمْ بَنُو لِحْيَانَ فَنَفَرُوا لَهُمْ بِقَرِيبٍ مِنْ مِائَةِ رَجُلٍ رَامٍ فَاقْتَصُّوا آثَارَهُمْ حَتَّى وَجَدُوا مَأْكَلَهُمْ التَّمْرَ فِي مَنْزِلٍ نَزَلُوهُ قَالُوا نَوَى تَمْرِ يَثْرِبَ فَاتَّبَعُوا آثَارَهُمْ فَلَمَّا أُخْبِرَ بِهِمْ عَاصِمٌ وَأَصْحَابُهُ لَجَئُوا إِلَى فَدْفَدٍ فَأَحَاطَ بِهِمْ الْقَوْمُ فَقَالُوا لَهُمْ انْزِلُوا وَأَعْطُونَا بِأَيْدِيكُمْ وَلَكُمْ الْعَهْدُ وَالْمِيثَاقُ أَنْ لَا نَقْتُلَ مِنْكُمْ أَحَدًا فَقَالَ عَاصِمُ بْنُ ثَابِتٍ أَمِيرُ الْقَوْمِ أَمَّا أَنَا وَاللَّهِ لَا أَنْزِلُ فِي ذِمَّةِ كَافِرٍ اللَّهُمَّ أَخْبِرْ عَنَّا نَبِيَّكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَمَوْهُمْ بِالنَّبْلِ فَقَتَلُوا عَاصِمًا فِي سَبْعَةٍ وَنَزَلَ إِلَيْهِمْ ثَلَاثَةُ نَفَرٍ عَلَى الْعَهْدِ وَالْمِيثَاقِ مِنْهُمْ خُبَيْبٌ الْأَنْصَارِيُّ وَزَيْدُ بْنُ الدَّثِنَةِ وَرَجُلٌ آخَرُ فَلَمَّا تَمَكَّنُوا مِنْهُمْ أَطْلَقُوا أَوْتَارَ قِسِيِّهِمْ فَرَبَطُوهُمْ بِهَا فَقَالَ الرَّجُلُ الثَّالِثُ هَذَا أَوَّلُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ oʻnta kishini josus (kuzatuvchi) qilib yubordilar va ularga Osim ibn Sobit ibn Abul Aqlahni — Osim ibn Umar ibn Xattobning bobosini — amir qildilar. Ular yoʻlga chiqdilar; Usfon bilan Makka orasidagi Hadda (degan joy)ga yetganlarida, ular Huzayldan boʻlgan, Bani Lihyon deb ataladigan bir qabilaga zikr qilindi. (Ular) yuzga yaqin oʻq otuvchi kishi bilan ularga qarshi otlanib chiqishdi va izlaridan bordilar; toki ular tushgan bir manzilda ularning yegani — xurmoni topib: «Yasrib xurmosining danagi!» deyishdi va izlaridan ergashdilar. Osim va sheriklariga (ularning kelgani) xabar qilinganida, ular bir tepalikka panoh oldilar. Qavm ularni oʻrab olib: «Tushinglar va qoʻllaringizni (taslim qilib) beringlar; sizlarga ahd va paymonki, sizlardan hech kimni oʻldirmaymiz», deyishdi. Qavmning amiri Osim ibn Sobit: «Men esa, Allohga qasamki, kofirning zimmasiga tushmayman. Allohim, biz haqimizda paygʻambaringga ﷺ xabar ber», dedi. Ular ularni oʻq bilan otib, Osimni yetti kishi bilan birga oʻldirishdi. Ahd va paymon ustiga ulardan uch kishi tushdi — ular orasida Xubayb al-Ansoriy, Zayd ibn Dasina va yana bir kishi (bor edi). Ular ulardan (toʻla) qoʻlga olganlarida, kamonlarining ipini yechib, ular bilan ularni bogʻlashdi. Shunda uchinchi kishi: «Bu — birinchi…» dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ ўнта кишини жосус (кузатувчи) қилиб юбордилар ва уларга Осим ибн Собит ибн Абул Ақлаҳни — Осим ибн Умар ибн Хаттобнинг бобосини — амир қилдилар. Улар йўлга чиқдилар; Усфон билан Макка орасидаги Ҳадда (деган жой)га етганларида, улар Ҳузайлдан бўлган, Бани Лиҳён деб аталадиган бир қабилага зикр қилинди. (Улар) юзга яқин ўқ отувчи киши билан уларга қарши отланиб чиқишди ва изларидан бордилар; токи улар тушган бир манзилда уларнинг егани — хурмони топиб: «Ясриб хурмосининг данаги!» дейишди ва изларидан эргашдилар. Осим ва шерикларига (уларнинг келгани) хабар қилинганида, улар бир тепаликка паноҳ олдилар. Қавм уларни ўраб олиб: «Тушинглар ва қўлларингизни (таслим қилиб) беринглар; сизларга аҳд ва паймонки, сизлардан ҳеч кимни ўлдирмаймиз», дейишди. Қавмнинг амири Осим ибн Собит: «Мен эса, Аллоҳга қасамки, кофирнинг зиммасига тушмайман. Аллоҳим, биз ҳақимизда пайғамбарингга ﷺ хабар бер», деди. Улар уларни ўқ билан отиб, Осимни етти киши билан бирга ўлдиришди. Аҳд ва паймон устига улардан уч киши тушди — улар орасида Хубайб ал-Ансорий, Зайд ибн Дасина ва яна бир киши (бор эди). Улар улардан (тўла) қўлга олганларида, камонларининг ипини ечиб, улар билан уларни боғлашди. Шунда учинчи киши: «Бу — биринчи…» деди.