حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ حَدَّثَنَا أَبُو رَافِعٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ لَيَحْفِرُونَ السَّدَّ كُلَّ يَوْمٍ حَتَّى إِذَا كَادُوا يَرَوْنَ شُعَاعَ الشَّمْسِ قَالَ الَّذِي عَلَيْهِمْ ارْجِعُوا فَسَتَحْفِرُونَهُ غَدًا فَيَعُودُونَ إِلَيْهِ كَأَشَدِّ مَا كَانَ حَتَّى إِذَا بَلَغَتْ مُدَّتُهُمْ وَأَرَادَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ يَبْعَثَهُمْ إِلَى النَّاسِ حَفَرُوا حَتَّى إِذَا كَادُوا يَرَوْنَ شُعَاعَ الشَّمْسِ قَالَ الَّذِي عَلَيْهِمْ ارْجِعُوا فَسَتَحْفِرُونَهُ غَدًا إِنْ شَاءَ اللَّهُ وَيَسْتَثْنِي فَيَعُودُونَ إِلَيْهِ وَهُوَ كَهَيْئَتِهِ حِينَ تَرَكُوهُ فَيَحْفِرُونَهُ وَيَخْرُجُونَ عَلَى النَّاسِ فَيُنَشِّفُونَ الْمِيَاهَ وَيَتَحَصَّنَ النَّاسُ مِنْهُمْ فِي حُصُونِهِمْ فَيَرْمُونَ بِسِهَامِهِمْ إِلَى السَّمَاءِ فَتَرْجِعُ وَعَلَيْهَا كَهَيْئَةِ الدَّمِ فَيَقُولُونَ قَهَرْنَا أَهْلَ الْأَرْضِ وَعَلَوْنَا أَهْلَ السَّمَاءِ فَيَبْعَثُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ نَغَفًا فِي أَقْفَائِهِمْ فَيَقْتُلُهُمْ بِهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ إِنَّ دَوَابَّ الْأَرْضِ لَتَسْمَنُ شَكَرًا مِنْ لُحُومِهِمْ وَدِمَائِهِمْحَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ إِذَا بَلَغَتْ مُدَّتُهُمْ وَأَرَادَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ يَبْعَثَهُمْ عَلَى النَّاسِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Yaʼjuj va Maʼjuj toʻsiqni har kuni qaziydilar. Quyosh nurini koʻrishga yaqinlashganlarida ustilaridagi (boshligʻi): ‹Qaytinglar, uni ertaga qazaysizlar›, deydi. Ular unga qaytib kelsalar, u avvalgi eng mustahkam holida boʻladi. Toki ularning muddati yetib, aziz va jalil Alloh ularni odamlar ustiga yubormoqchi boʻlganida, qaziydilar; quyosh nurini koʻrishga yaqinlashganlarida ustilaridagi (boshligʻi): ‹Qaytinglar, uni ertaga — Alloh xohlasa — qazaysizlar›, deb istisno qiladi. Shunda ular unga qaytib kelsalar, u oʻzlari tashlab ketgan holidayoq turgan boʻladi. Bas, uni qazib, odamlar ustiga chiqadilar va suvlarni quritadilar. Odamlar ulardan qoʻrgʻonlariga berkinadilar. Ular oʻqlarini osmonga otadilar, (oʻqlar) qonga oʻxshash (narsa) bilan qaytadi. Shunda ular: ‹Yer ahlini yengdik, osmon ahlidan ham ustun keldik›, deydilar. Soʻng Alloh ularning ensalariga qurt yuboradi va shu bilan ularni halok qiladi». Soʻng Rasululloh ﷺ: «Muhammadning joni qoʻlida boʻlgan Zot bilan qasamki, yer jonivorlari ularning goʻshtlari va qonlaridan shukr qilib semiradilar», dedilar. Shaybon Qatodadan, u Abu Rofeʼdan, u Abu Hurayradan rivoyat qildi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, Yaʼjuj va Maʼjuj», deb boshladilar — soʻng u uning maʼnosini zikr qildi; faqat u: «Ularning muddati yetib, aziz va jalil Alloh ularni odamlar ustiga yubormoqchi boʻlganida», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Яъжуж ва Маъжуж тўсиқни ҳар куни қазийдилар. Қуёш нурини кўришга яқинлашганларида устиларидаги (бошлиғи): ‹Қайтинглар, уни эртага қазайсизлар›, дейди. Улар унга қайтиб келсалар, у аввалги энг мустаҳкам ҳолида бўлади. Токи уларнинг муддати етиб, азиз ва жалил Аллоҳ уларни одамлар устига юбормоқчи бўлганида, қазийдилар; қуёш нурини кўришга яқинлашганларида устиларидаги (бошлиғи): ‹Қайтинглар, уни эртага — Аллоҳ хоҳласа — қазайсизлар›, деб истисно қилади. Шунда улар унга қайтиб келсалар, у ўзлари ташлаб кетган ҳолидаёқ турган бўлади. Бас, уни қазиб, одамлар устига чиқадилар ва сувларни қуритадилар. Одамлар улардан қўрғонларига беркинадилар. Улар ўқларини осмонга отадилар, (ўқлар) қонга ўхшаш (нарса) билан қайтади. Шунда улар: ‹Ер аҳлини енгдик, осмон аҳлидан ҳам устун келдик›, дейдилар. Сўнг Аллоҳ уларнинг энсаларига қурт юборади ва шу билан уларни ҳалок қилади». Сўнг Расулуллоҳ ﷺ: «Муҳаммаднинг жони қўлида бўлган Зот билан қасамки, ер жониворлари уларнинг гўштлари ва қонларидан шукр қилиб семирадилар», дедилар. Шайбон Қатодадан, у Абу Рофеъдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, Яъжуж ва Маъжуж», деб бошладилар — сўнг у унинг маъносини зикр қилди; фақат у: «Уларнинг муддати етиб, азиз ва жалил Аллоҳ уларни одамлар устига юбормоқчи бўлганида», деди.