حَدَّثَنَا أَزْهَرُ بْنُ مَرْوَانَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو رَافِعٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " إِنَّ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ يَحْفِرُونَ كُلَّ يَوْمٍ حَتَّى إِذَا كَادُوا يَرَوْنَ شُعَاعَ الشَّمْسِ قَالَ الَّذِي عَلَيْهِمُ ارْجِعُوا فَسَنَحْفِرُهُ غَدًا . فَيُعِيدُهُ اللَّهُ أَشَدَّ مَا كَانَ حَتَّى إِذَا بَلَغَتْ مُدَّتُهُمْ وَأَرَادَ اللَّهُ أَنْ يَبْعَثَهُمْ عَلَى النَّاسِ حَفَرُوا حَتَّى إِذَا كَادُوا يَرَوْنَ شُعَاعَ الشَّمْسِ قَالَ الَّذِي عَلَيْهِمُ ارْجِعُوا فَسَتَحْفِرُونَهُ غَدًا إِنْ شَاءَ اللَّهُ تَعَالَى وَاسْتَثْنَوْا فَيَعُودُونَ إِلَيْهِ وَهُوَ كَهَيْئَتِهِ حِينَ تَرَكُوهُ فَيَحْفِرُونَهُ وَيَخْرُجُونَ عَلَى النَّاسِ فَيَنْشِفُونَ الْمَاءَ وَيَتَحَصَّنُ النَّاسُ مِنْهُمْ فِي حُصُونِهِمْ فَيَرْمُونَ بِسِهَامِهِمْ إِلَى السَّمَاءِ فَتَرْجِعُ عَلَيْهَا الدَّمُ الَّذِي اجْفَظَّ فَيَقُولُونَ قَهَرْنَا أَهْلَ الأَرْضِ وَعَلَوْنَا أَهْلَ السَّمَاءِ فَيَبْعَثُ اللَّهُ نَغَفًا فِي أَقْفَائِهِمْ فَيَقْتُلُهُمْ بِهَا " . قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنَّ دَوَابَّ الأَرْضِ لَتَسْمَنُ وَتَشْكَرُ شَكَرًا مِنْ لُحُومِهِمْ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Yaʼjuj va Maʼjuj har kuni qaziydilar, quyosh nurini koʻrishga yaqinlashganlarida ustidagi kishisi: ‹Qaytinglar, uni ertaga qazamiz›, deydi. Shunda Alloh uni avvalgidan ham mustahkamroq qilib qoʻyadi. Toki ularning muddati kelib, Alloh ularni odamlar ustiga yubormoqchi boʻlganida, ular qaziydilar, quyosh nurini koʻrishga yaqinlashganlarida ustidagi kishisi: ‹Qaytinglar, uni ertaga qazamiz, agar Alloh taolo xohlasa›, deb istisno qiladi. Soʻng ular uning oldiga qaytadilar va u ular tashlab ketgan holicha turgan boʻladi. Bas, uni qazib, odamlar ustiga chiqadilar va suvni qurgʻoq qiladilar. Odamlar ulardan qalʼalarida himoyalanadilar. Ular oʻqlarini osmonga otadilar, oʻqlar ustiga qotgan qon bilan qaytadi. Shunda: ‹Yer ahlini yengdik, osmon ahlidan ustun keldik›, deydilar. Bas, Alloh ularning ensalariga qurt yuboradi va shu bilan ularni oʻldiradi», dedilar. Rasululloh ﷺ: «Jonim qoʻlida boʻlgan Zot bilan qasamki, yer jonivorlari ularning goʻshtlaridan semirib, toʻyib ketadilar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Яъжуж ва Маъжуж ҳар куни қазийдилар, қуёш нурини кўришга яқинлашганларида устидаги кишиси: ‹Қайтинглар, уни эртага қазамиз›, дейди. Шунда Аллоҳ уни аввалгидан ҳам мустаҳкамроқ қилиб қўяди. Токи уларнинг муддати келиб, Аллоҳ уларни одамлар устига юбормоқчи бўлганида, улар қазийдилар, қуёш нурини кўришга яқинлашганларида устидаги кишиси: ‹Қайтинглар, уни эртага қазамиз, агар Аллоҳ таоло хоҳласа›, деб истисно қилади. Сўнг улар унинг олдига қайтадилар ва у улар ташлаб кетган ҳолича турган бўлади. Бас, уни қазиб, одамлар устига чиқадилар ва сувни қурғоқ қиладилар. Одамлар улардан қалъаларида ҳимояланадилар. Улар ўқларини осмонга отадилар, ўқлар устига қотган қон билан қайтади. Шунда: ‹Ер аҳлини енгдик, осмон аҳлидан устун келдик›, дейдилар. Бас, Аллоҳ уларнинг энсаларига қурт юборади ва шу билан уларни ўлдиради», дедилар. Расулуллоҳ ﷺ: «Жоним қўлида бўлган Зот билан қасамки, ер жониворлари уларнинг гўштларидан семириб, тўйиб кетадилар», дедилар.