حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، حَدَّثَنَا الْعَوَّامُ بْنُ حَوْشَبٍ، حَدَّثَنِي جَبَلَةُ بْنُ سُحَيْمٍ، عَنْ مُؤْثِرِ بْنِ عَفَازَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ لَمَّا كَانَ لَيْلَةَ أُسْرِيَ بِرَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ لَقِيَ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَى وَعِيسَى فَتَذَاكَرُوا السَّاعَةَ فَبَدَءُوا بِإِبْرَاهِيمَ فَسَأَلُوهُ عَنْهَا فَلَمْ يَكُنْ عِنْدَهُ مِنْهَا عِلْمٌ ثُمَّ سَأَلُوا مُوسَى فَلَمْ يَكُنْ عِنْدَهُ مِنْهَا عِلْمٌ فَرُدَّ الْحَدِيثُ إِلَى عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ فَقَالَ قَدْ عُهِدَ إِلَىَّ فِيمَا دُونَ وَجْبَتِهَا فَأَمَّا وَجْبَتُهَا فَلاَ يَعْلَمُهَا إِلاَّ اللَّهُ . فَذَكَرَ خُرُوجَ الدَّجَّالِ قَالَ فَأَنْزِلُ فَأَقْتُلُهُ فَيَرْجِعُ النَّاسُ إِلَى بِلاَدِهِمْ فَيَسْتَقْبِلُهُمْ يَأْجُوجُ وَمَأْجُوجُ وَهُمْ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ فَلاَ يَمُرُّونَ بِمَاءٍ إِلاَّ شَرِبُوهُ وَلاَ بِشَىْءٍ إِلاَّ أَفْسَدُوهُ فَيَجْأَرُونَ إِلَى اللَّهِ فَأَدْعُو اللَّهَ أَنْ يُمِيتَهُمْ فَتَنْتُنُ الأَرْضُ مِنْ رِيحِهِمْ فَيَجْأَرُونَ إِلَى اللَّهِ فَأَدْعُو اللَّهَ فَيُرْسِلُ السَّمَاءَ بِالْمَاءِ فَيَحْمِلُهُمْ فَيُلْقِيهِمْ فِي الْبَحْرِ ثُمَّ تُنْسَفُ الْجِبَالُ وَتُمَدُّ الأَرْضُ مَدَّ الأَدِيمِ فَعُهِدَ إِلَىَّ مَتَى كَانَ ذَلِكَ كَانَتِ السَّاعَةُ مِنَ النَّاسِ كَالْحَامِلِ الَّتِي لاَ يَدْرِي أَهْلُهَا مَتَى تَفْجَؤُهُمْ بِوِلاَدَتِهَا . قَالَ الْعَوَّامُ وَوُجِدَ تَصْدِيقُ ذَلِكَ فِي كِتَابِ اللَّهِ تَعَالَى {حَتَّى إِذَا فُتِحَتْ يَأْجُوجُ وَمَأْجُوجُ وَهُمْ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ} .
Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ meʼrojga koʻtarilgan kechada u zot Ibrohim, Muso va Iysoni uchratdilar va ular qiyomat haqida gaplashdilar. Ibrohimdan boshlab, undan soʻradilar, unda bu haqda ilm yoʻq edi. Soʻng Musodan soʻradilar, unda ham bu haqda ilm yoʻq edi. Bas, soʻz Iyso ibn Maryamga qaytdi. U: «Uning sodir boʻlishidan avvalgi ishlar menga topshirilgan. Ammo uning boʻlish vaqtini Allohdan boshqa hech kim bilmaydi», dedi. Soʻng u Dajjolning chiqishini zikr qildi va: «Men tushib uni oʻldiraman. Bas, odamlar oʻz yurtlariga qaytadilar. Shunda ularning oldidan Yaʼjuj va Maʼjuj chiqadi, ular har bir tepalikdan oqib tushadilar. Ular biror suvdan oʻtsa, uni ichib bitiradilar, biror narsadan oʻtsa, uni buzadilar. Odamlar Allohga faryod qiladilar, men esa Allohga ularni oʻldirishini soʻrab duo qilaman. Bas, yer ularning sassiq hididan bulgʻanadi. Odamlar yana Allohga faryod qiladilar, men esa Allohga duo qilaman. Shunda Alloh osmondan suv yuboradi va u ularni oqizib, dengizga tashlaydi. Soʻng togʻlar kukun boʻladi, yer teri kabi choʻzilib yoyiladi. Menga shu narsa topshirilganki, bu boʻlganda, qiyomat oʻz ahli qachon toʻsatdan tugʻilishini bilmaydigan homilador ayoldek, odamlar ustiga toʻsatdan keladi», dedi.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ меърожга кўтарилган кечада у зот Иброҳим, Мусо ва Ийсони учратдилар ва улар қиёмат ҳақида гаплашдилар. Иброҳимдан бошлаб, ундан сўрадилар, унда бу ҳақда илм йўқ эди. Сўнг Мусодан сўрадилар, унда ҳам бу ҳақда илм йўқ эди. Бас, сўз Ийсо ибн Марямга қайтди. У: «Унинг содир бўлишидан аввалги ишлар менга топширилган. Аммо унинг бўлиш вақтини Аллоҳдан бошқа ҳеч ким билмайди», деди. Сўнг у Дажжолнинг чиқишини зикр қилди ва: «Мен тушиб уни ўлдираман. Бас, одамлар ўз юртларига қайтадилар. Шунда уларнинг олдидан Яъжуж ва Маъжуж чиқади, улар ҳар бир тепаликдан оқиб тушадилар. Улар бирор сувдан ўтса, уни ичиб битирадилар, бирор нарсадан ўтса, уни бузадилар. Одамлар Аллоҳга фарёд қиладилар, мен эса Аллоҳга уларни ўлдиришини сўраб дуо қиламан. Бас, ер уларнинг сассиқ ҳидидан булғанади. Одамлар яна Аллоҳга фарёд қиладилар, мен эса Аллоҳга дуо қиламан. Шунда Аллоҳ осмондан сув юборади ва у уларни оқизиб, денгизга ташлайди. Сўнг тоғлар кукун бўлади, ер тери каби чўзилиб ёйилади. Менга шу нарса топширилганки, бу бўлганда, қиёмат ўз аҳли қачон тўсатдан туғилишини билмайдиган ҳомиладор аёлдек, одамлар устига тўсатдан келади», деди.