Sufyon ibn Abdulloh as-Saqafiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu) uni mollovchi (zakot yigʻuvchi) qilib yubordi. U odamlarga (mol sanaganda) qoʻzichoqlarni (saxl) ham qoʻshib sanardi. Shunda ular: «Sen qoʻzichoqlarni ham sanaysanmi, ammo ulardan hech narsa olmaysanmi?» dedilar. U Umar ibn al-Xattobning oldiga kelganida buni unga zikr qildi. Umar: «Ha, choʻpon koʻtarib turgan qoʻzichoqni ham sanaysan, biroq uni olmaysan. Boquvga qoʻyilgan semiz qoʻyni (akula) ham, bola emizayotgan qoʻyni (rubbo) ham, boʻgʻoz qoʻyni (moxid) ham, qoʻyning nasl takasini ham olmaysan. Jazaʼa (bir yoshli) va saniyya (ikki yoshli)ni olasan. Bu esa qoʻyning yoshi (nozigi) bilan aʼlosi orasidagi adolatdir», dedi. Molik aytdi: «Saxla — tugʻilgandagi kichkinasi. Rubbo — tugʻib, bolasini emizayotgani. Moxid — boʻgʻozi. Akula — yeyish uchun boquvga qoʻyilgan goʻshtli qoʻy». Molik zakot vojib boʻlmaydigan qoʻyi bor, biroq mollovchi kelishidan bir kun avval tugʻib, tugʻishi bilan zakot vojib boʻladigan miqdorga yetgan kishi haqida aytdi. Molik: «Qoʻylar bolalari bilan zakot vojib boʻladigan miqdorga yetsa, unga zakot vojibdir. Chunki qoʻyning tugʻishi ulardan (bir qismidir). Bu esa sotib olish, hadya yoki meros orqali orttirilgan narsadan farq qiladi. Bunga misol — bahosi zakot vojib boʻladigan miqdorga yetmaydigan tovar: soʻng egasi uni sotib, foydasi bilan zakot vojib boʻladigan miqdorga yetadi; u foydasini asosiy mol (kapital) bilan birga zakot qiladi. Agar uning foydasi (yangi) orttirilgan yoki meros boʻlganida edi, uni orttirgan yoki meros olgan kunidan ustidan bir yil oʻtmaguncha unga zakot vojib boʻlmasdi», dedi. Molik aytdi: «Qoʻyning bolasi ulardan boʻlgani kabi, molning foydasi ham undandir. Faqat bu boshqa bir jihatdan farq qiladi: agar kishida tilla yoki kumushdan zakot vojib boʻladigan (miqdor) boʻlib, soʻng unga (yana) mol orttirsa, u orttirgan molini — orttirgan kunidan boshlab ustidan bir yil oʻtmaguncha — avvalgi moli bilan birga zakot qilmasdan qoldiradi. Agar kishining qoʻyi, sigiri yoki tuyasi boʻlib, har bir turida zakot vojib boʻlsa, soʻng ularga bir tuya, bir sigir yoki bir qoʻy orttirsa — orttirgan oʻsha turdan qoʻlida chorva nisobi boʻlsa — uni oʻsha orttirgan turi bilan birga zakot qilgan paytida zakot qiladi». Molik aytdi: «Bu — bu haqda eshitganlarimning eng yaxshisidir».Суфён ибн Абдуллоҳ ас-Сақафий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу) уни молловчи (закот йиғувчи) қилиб юборди. У одамларга (мол санаганда) қўзичоқларни (сахл) ҳам қўшиб санарди. Шунда улар: «Сен қўзичоқларни ҳам санайсанми, аммо улардан ҳеч нарса олмайсанми?» дедилар. У Умар ибн ал-Хаттобнинг олдига келганида буни унга зикр қилди. Умар: «Ҳа, чўпон кўтариб турган қўзичоқни ҳам санайсан, бироқ уни олмайсан. Боқувга қўйилган семиз қўйни (акула) ҳам, бола эмизаётган қўйни (руббо) ҳам, бўғоз қўйни (мохид) ҳам, қўйнинг насл такасини ҳам олмайсан. Жазаъа (бир ёшли) ва санийя (икки ёшли)ни оласан. Бу эса қўйнинг ёши (нозиги) билан аълоси орасидаги адолатдир», деди. Молик айтди: «Сахла — туғилгандаги кичкинаси. Руббо — туғиб, боласини эмизаётгани. Мохид — бўғози. Акула — ейиш учун боқувга қўйилган гўштли қўй». Молик закот вожиб бўлмайдиган қўйи бор, бироқ молловчи келишидан бир кун аввал туғиб, туғиши билан закот вожиб бўладиган миқдорга етган киши ҳақида айтди. Молик: «Қўйлар болалари билан закот вожиб бўладиган миқдорга етса, унга закот вожибдир. Чунки қўйнинг туғиши улардан (бир қисмидир). Бу эса сотиб олиш, ҳадя ёки мерос орқали орттирилган нарсадан фарқ қилади. Бунга мисол — баҳоси закот вожиб бўладиган миқдорга етмайдиган товар: сўнг эгаси уни сотиб, фойдаси билан закот вожиб бўладиган миқдорга етади; у фойдасини асосий мол (капитал) билан бирга закот қилади. Агар унинг фойдаси (янги) орттирилган ёки мерос бўлганида эди, уни орттирган ёки мерос олган кунидан устидан бир йил ўтмагунча унга закот вожиб бўлмасди», деди. Молик айтди: «Қўйнинг боласи улардан бўлгани каби, молнинг фойдаси ҳам ундандир. Фақат бу бошқа бир жиҳатдан фарқ қилади: агар кишида тилла ёки кумушдан закот вожиб бўладиган (миқдор) бўлиб, сўнг унга (яна) мол орттирса, у орттирган молини — орттирган кунидан бошлаб устидан бир йил ўтмагунча — аввалги моли билан бирга закот қилмасдан қолдиради. Агар кишининг қўйи, сигири ёки туяси бўлиб, ҳар бир турида закот вожиб бўлса, сўнг уларга бир туя, бир сигир ёки бир қўй орттирса — орттирган ўша турдан қўлида чорва нисоби бўлса — уни ўша орттирган тури билан бирга закот қилган пайтида закот қилади». Молик айтди: «Бу — бу ҳақда эшитганларимнинг энг яхшисидир».