حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ ثَوْرٍ عَنْ أَبِي الْغَيْثِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَوَّلُ مَنْ يُدْعَى يَوْمَ الْقِيَامَةِ آدَمُ فَيُقَالُ هَذَا أَبُوكُمْ آدَمُ فَيَقُولُ يَا رَبِّ لَبَّيْكَ وَسَعْدَيْكَ فَيَقُولُ لَهُ رَبُّنَا أَخْرِجْ نَصِيبَ جَهَنَّمَ مِنْ ذُرِّيَّتِكَ فَيَقُولُ يَا رَبِّ وَكَمْ فَيَقُولُ مِنْ كُلِّ مِائَةٍ تِسْعَةً وَتِسْعِينَ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ إِذَا أُخِذَ مِنَّا مِنْ كُلِّ مِائَةٍ تِسْعَةٌ وَتِسْعُونَ فَمَاذَا يَبْقَى مِنَّا قَالَ إِنَّ أُمَّتِي فِي الْأُمَمِ كَالشَّعْرَةِ الْبَيْضَاءِ فِي الثَّوْرِ الْأَسْوَدِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Qiyomat kunida birinchi boʻlib chaqiriladigan (kishi) — Odam(ato)dir. (Unga qarab): ‹Bu — otangiz Odam›, deyiladi. U: ‹Ey Robbim, labbay, saʼdayk›, deydi. Robbimiz unga: ‹Zurriyotingdan jahannamning ulushini chiqar›, deydi. U: ‹Ey Robbim, qanchasini?› deydi. (Alloh): ‹Har yuztadan toʻqson toʻqqiztasini›, deydi», dedilar. Biz: «Yo Rasululloh, bizdan har yuztadan toʻqson toʻqqiztamiz olinsa, bizdan nima qoladi?» dedik. U zot: «Albatta, mening ummatim (boshqa) ummatlar ichida qora hoʻkizdagi bir oq tukdekdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Қиёмат кунида биринчи бўлиб чақириладиган (киши) — Одам(ато)дир. (Унга қараб): ‹Бу — отангиз Одам›, дейилади. У: ‹Эй Роббим, лаббай, саъдайк›, дейди. Роббимиз унга: ‹Зурриётингдан жаҳаннамнинг улушини чиқар›, дейди. У: ‹Эй Роббим, қанчасини?› дейди. (Аллоҳ): ‹Ҳар юзтадан тўқсон тўққизтасини›, дейди», дедилар. Биз: «Ё Расулуллоҳ, биздан ҳар юзтадан тўқсон тўққизтамиз олинса, биздан нима қолади?» дедик. У зот: «Албатта, менинг умматим (бошқа) умматлар ичида қора ҳўкиздаги бир оқ тукдекдир», дедилар.