حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنِ النَّضْرِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ بَشِيرِ بْنِ نَهِيكٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أُمْطِرَ أَوْ تَسَاقَطَ عَلَى أَيُّوبَ فَرَاشٌ مِنْ ذَهَبٍ فَجَعَلَ يَلْتَقِطُ فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ يَا أَيُّوبُ أَفَلَمْ أُوَسِّعْ عَلَيْكَ قَالَ بَلَى وَلَكِنِّي لَا غِنَى بِي عَنْ فَضْلِكَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Ayyubga oltindan boʻlgan chigirtkalar yogʻdirildi — yoki: toʻkildi — u esa ularni tera boshladi. Shunda Alloh unga vahiy qildi: ‹Ey Ayyub, Men senga (rizqni) keng qilmadimmi?› U: ‹Ha, lekin men Sening fazlingdan behojat emasman›, dedi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Айюбга олтиндан бўлган чигирткалар ёғдирилди — ёки: тўкилди — у эса уларни тера бошлади. Шунда Аллоҳ унга ваҳий қилди: ‹Эй Айюб, Мен сенга (ризқни) кенг қилмадимми?› У: ‹Ҳа, лекин мен Сенинг фазлингдан беҳожат эмасман›, деди», дедилар.