وَبِإِسْنَادِهِقَالَ إِنَّ الرَّجُلَ لَيَعْمَلُ الزَّمَانَ الطَّوِيلَ بِأَعْمَالِ أَهْلِ الْجَنَّةِ ثُمَّ يَخْتِمُ اللَّهُ لَهُ بِأَعْمَالِ أَهْلِ النَّارِ فَيَجْعَلُهُ مِنْ أَهْلِ النَّارِ وَإِنَّ الرَّجُلَ لَيَعْمَلُ الزَّمَانَ الطَّوِيلَ بِأَعْمَالِ أَهْلِ النَّارِ ثُمَّ يَخْتِمُ اللَّهُ لَهُ عَمَلَهُ بِأَعْمَالِ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَيَجْعَلُهُ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَيُدْخِلُهُ الْجَنَّةَ
Shu isnod bilan (rivoyat qilinadi). U zot: «Albatta kishi uzoq vaqt jannat ahlining amallarini qiladi, soʻng Alloh unga doʻzax ahlining amallari bilan xotima beradi va uni doʻzax ahlidan qiladi. Va albatta kishi uzoq vaqt doʻzax ahlining amallarini qiladi, soʻng Alloh uning amaliga jannat ahlining amallari bilan xotima beradi va uni jannat ahlidan qilib, jannatga kiritadi», dedilar.Шу иснод билан (ривоят қилинади). У зот: «Албатта киши узоқ вақт жаннат аҳлининг амалларини қилади, сўнг Аллоҳ унга дўзах аҳлининг амаллари билан хотима беради ва уни дўзах аҳлидан қилади. Ва албатта киши узоқ вақт дўзах аҳлининг амалларини қилади, сўнг Аллоҳ унинг амалига жаннат аҳлининг амаллари билан хотима беради ва уни жаннат аҳлидан қилиб, жаннатга киритади», дедилар.