نا أَحْمَدُ بْنُ سَعِيدٍ الدَّارِمِيُّ ، نا أَبُو عَاصِمٍ ، عَنْ حَنْظَلَةَ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ ، قَالَ : سَمِعْتُ الْقَاسِمَ ، يَقُولُ : سَمِعْتُ عَائِشَةَ ، تَقُولُ : كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " يَغْتَسِلُ مِنْ حِلابٍ ، فَيَأْخُذُ بِكَفَّيْهِ فَيَجْعَلُهُ عَلَى شِقِّهِ الأَيْمَنِ ، وَيَأْخُذُ بِكَفَّيْهِ فَيَجْعَلُهُ عَلَى شِقِّهِ الأَيْسَرِ ، ثُمَّ يَأْخُذُ بِكَفَّيْهِ فَيَجْعَلُهُ فِي وَسَطِ رَأْسِهِ "
Oisha (roziyallohu anho) shunday der edi: Rasululloh ﷺ bir hilobdan gʻusl qilar edilar: ikki kaftlari bilan (suv) olib, uni oʻng yonlariga quyar, yana ikki kaftlari bilan olib, uni chap yonlariga quyar, soʻng ikki kaftlari bilan olib, uni boshlarining oʻrtasiga quyar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) шундай дер эди: Расулуллоҳ ﷺ бир ҳилобдан ғусл қилар эдилар: икки кафтлари билан (сув) олиб, уни ўнг ёнларига қуяр, яна икки кафтлари билан олиб, уни чап ёнларига қуяр, сўнг икки кафтлари билан олиб, уни бошларининг ўртасига қуяр эдилар.