Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Allohning soyasidan boshqa (hech) soya boʻlmaydigan kunda Alloh yetti (kishi)ni Oʻz soyasiga oladi: odil imom (hokim); Allohga ibodatda ulgʻaygan yigit; qalbi masjidlarga bogʻlangan kishi; Alloh azza va jalla yoʻlida bir-birini sevgan, shu yoʻlda birlashib, shu yoʻlda ajrashgan ikki kishi; sadaqasini shunday yashirib bergan kishiki, chap qoʻli oʻng qoʻli nima infoq qilganini bilmaydi; yolgʻiz holda Allohni zikr qilib, koʻzlari yoshga toʻlgan kishi; goʻzal va asilzoda ayol oʻziga chaqirganida: ‹Men Alloh azza va jalladan qoʻrqaman›, — degan kishi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Аллоҳнинг соясидан бошқа (ҳеч) соя бўлмайдиган кунда Аллоҳ етти (киши)ни Ўз соясига олади: одил имом (ҳоким); Аллоҳга ибодатда улғайган йигит; қалби масжидларга боғланган киши; Аллоҳ азза ва жалла йўлида бир-бирини севган, шу йўлда бирлашиб, шу йўлда ажрашган икки киши; садақасини шундай яшириб берган кишики, чап қўли ўнг қўли нима инфоқ қилганини билмайди; ёлғиз ҳолда Аллоҳни зикр қилиб, кўзлари ёшга тўлган киши; гўзал ва асилзода аёл ўзига чақирганида: ‹Мен Аллоҳ азза ва жалладан қўрқаман›, — деган киши», — дедилар.