حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ زُهَيْرٍ عَنِ الْعَلَاءِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْإِيمَانُ يَمَانٍ وَالْكُفْرُ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالسَّكِينَةُ فِي أَهْلِ الْغَنَمِ وَالْفَخْرُ وَالرِّيَاءُ فِي الْفَدَّادِينَ أَهْلِ الْخَيْلِ وَأَهْلِ الْوَبَرِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Iymon yamanlik(niki)dir, kufr esa mashriq tomondadir; sokinlik qoʻy-echki ahlidadir; faxr va riyo (koʻzboʻyamachilik) esa ot va choʻl (chodir) ahli boʻlmish baqirib-chaqiruvchilardadir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Иймон яманлик(ники)дир, куфр эса машриқ томондадир; сокинлик қўй-эчки аҳлидадир; фахр ва риё (кўзбўямачилик) эса от ва чўл (чодир) аҳли бўлмиш бақириб-чақирувчилардадир», дедилар.