حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ رَجُلٍ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذِهِ صَدَقَةُ قَوْمِي وَهُمْ أَشَدُّ النَّاسِ عَلَى الدَّجَّالِ يَعْنِي بَنِي تَمِيمٍقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ مَا كَانَ قَوْمٌ مِنْ الْأَحْيَاءِ أَبْغَضُ إِلَيَّ مِنْهُمْ فَأَحْبَبْتُهُمْ مُنْذُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ هَذَا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Bu — mening qavmimning sadaqasi; ular odamlarning Dajjolga eng qattiq (turadigan)laridir», dedilar — yaʼni Banu Tamimni (nazarda tutdilar). Abu Hurayra aytdi: Qabilalar ichida menga ulardan koʻra yomonroq koʻringan qavm yoʻq edi; Rasululloh ﷺning shuni aytganlarini eshitganimdan beri esa ularni sevib qoldim.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Бу — менинг қавмимнинг садақаси; улар одамларнинг Дажжолга энг қаттиқ (турадиган)ларидир», дедилар — яъни Бану Тамимни (назарда тутдилар). Абу Ҳурайра айтди: Қабилалар ичида менга улардан кўра ёмонроқ кўринган қавм йўқ эди; Расулуллоҳ ﷺнинг шуни айтганларини эшитганимдан бери эса уларни севиб қолдим.