حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ قَالَ حَدَّثَنَا ضَمْضَمُ بْنُ جَوْسٍ الْهِفَّانِيُّ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ كَانَ فِي بَنِي إِسْرَائِيلَ رَجُلَانِ أَحَدُهُمَا مُجْتَهِدٌ فِي الْعِبَادَةِ وَالْآخَرُ مُسْرِفٌ عَلَى نَفْسِهِ وَكَانَا مُتَآخِيَيْنِ فَكَانَ الْمُجْتَهِدُ لَا يَزَالُ يَرَى عَلَى الْآخَرِ ذَنْبًا فَيَقُولُ وَيْحَكَ أَقْصِرْ فَيَقُولُ الْمُذْنِبُ خَلِّنِي وَرَبِّي فَذَكَرَ مِثْلَ حَدِيثِ أَبِي عَامِرٍ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitdim: «Bani Isroilda ikki kishi bor edi: ulardan biri ibodatda tirishqoq, ikkinchisi esa oʻz nafsiga isrof qilguvchi edi. Ular oʻzaro birodar edilar. Tirishqogʻi ikkinchisini doimo bir gunoh ustida koʻrar va: ‹Voy senga, (bundan) qaytgin!› der edi. Gunohkor esa: ‹Meni Rabbim bilan qoʻyib qoʻy›, der edi». Soʻng Abu Omirning hadisi kabi zikr qildi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитдим: «Бани Исроилда икки киши бор эди: улардан бири ибодатда тиришқоқ, иккинчиси эса ўз нафсига исроф қилгувчи эди. Улар ўзаро биродар эдилар. Тиришқоғи иккинчисини доимо бир гуноҳ устида кўрар ва: ‹Вой сенга, (бундан) қайтгин!› дер эди. Гуноҳкор эса: ‹Мени Раббим билан қўйиб қўй›, дер эди». Сўнг Абу Омирнинг ҳадиси каби зикр қилди.