Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Huzayl (qabilasi)dan ikki ayol urishib qoldi. Ulardan biri ikkinchisini tosh bilan urdi; (tosh) uning qorniga tegib, uni oʻldirdi va u homilasini tashladi. Shunda Rasululloh ﷺ uning diyatini oqilaga, qornidagi homila uchun esa bir gʻurra — qul yoki choʻri (toʻlashni) hukm qildilar. Bir kishi: «Yemagan, ichmagan, gapirmagan va (tugʻilganda) ovoz chiqarmagan (bola) uchun qanday toʻlov toʻlanadi? Bundayi behuda (hisobga olinmay) ketadi-ku», dedi. Shunda Nabiy ﷺ — Abu Hurayra aytganidek — «Bu kohinlarning birodarlaridan(dir)», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ҳузайл (қабиласи)дан икки аёл уришиб қолди. Улардан бири иккинчисини тош билан урди; (тош) унинг қорнига тегиб, уни ўлдирди ва у ҳомиласини ташлади. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унинг диятини оқилага, қорнидаги ҳомила учун эса бир ғурра — қул ёки чўри (тўлашни) ҳукм қилдилар. Бир киши: «Емаган, ичмаган, гапирмаган ва (туғилганда) овоз чиқармаган (бола) учун қандай тўлов тўланади? Бундайи беҳуда (ҳисобга олинмай) кетади-ку», деди. Шунда Набий ﷺ — Абу Ҳурайра айтганидек — «Бу коҳинларнинг биродарларидан(дир)», дедилар.