Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Huzayl (qabilasi)dan boʻlgan ikki ayol bir-biri bilan urishib qoldi va ulardan biri ikkinchisini tosh bilan urdi-da, uni va uning qornidagi (homila)ni oʻldirib qoʻydi. Shunda ular daʼvolarini Rasululloh ﷺ huzuriga olib keldilar. Rasululloh ﷺ uning homilasi diyati bir qul yoki choʻri ekani bilan hukm qildilar, ayolning diyatini esa uni oʻldirgan (ayol)ning zimmasiga hukm qildilar. Shunda Hamal ibn Nobigʻa al-Huzaliy: «Na ichgan, na yegan, na soʻzlagan va na qichqirgan (homila uchun) men qanday diyat toʻlay? Bunaqasi behuda ketadi-ku», dedi. Nabiy ﷺ: «Bu (kishi) ana shu saje qilgan qofiyali soʻzi sababli kohinlarning birodarlaridandir», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ҳузайл (қабиласи)дан бўлган икки аёл бир-бири билан уришиб қолди ва улардан бири иккинчисини тош билан урди-да, уни ва унинг қорнидаги (ҳомила)ни ўлдириб қўйди. Шунда улар даъволарини Расулуллоҳ ﷺ ҳузурига олиб келдилар. Расулуллоҳ ﷺ унинг ҳомиласи дияти бир қул ёки чўри экани билан ҳукм қилдилар, аёлнинг диятини эса уни ўлдирган (аёл)нинг зиммасига ҳукм қилдилар. Шунда Ҳамал ибн Нобиға ал-Ҳузалий: «На ичган, на еган, на сўзлаган ва на қичқирган (ҳомила учун) мен қандай дият тўлай? Бунақаси беҳуда кетади-ку», деди. Набий ﷺ: «Бу (киши) ана шу саже қилган қофияли сўзи сабабли коҳинларнинг биродарларидандир», — дедилар.