Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Huzayl (qabilasi)dan boʻlgan ikki ayol janjallashib qoldi va ulardan biri ikkinchisini tosh bilan urib oʻldirib qoʻydi. Shunda ular janjallashib Rasululloh ﷺ huzuriga (hakamlikka) keldilar. Rasululloh ﷺ uning homilasi diyatini bir gʻurra — qul yoki choʻri (qilib) hukm qildilar va ayolning diyatini uning oqilasi (otadan boʻlgan erkak qarindoshlari) zimmasiga (yuklab), uni bolasi va ular bilan birga boʻlganlarga meros qildilar. Shunda Hamal ibn Molik ibn an-Nobigʻa al-Huzaliy: «Ey Allohning Rasuli! Ichmagan, yemagan, gapirmagan va ovoz chiqarmagan kimsaning diyatini qanday toʻlayman? Axir bunday narsa bekorga ketadi-ku», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ uning aytgan saji (qofiyali soʻzi) tufayli: «Bu faqat kohinlarning birodarlaridandir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ҳузайл (қабиласи)дан бўлган икки аёл жанжаллашиб қолди ва улардан бири иккинчисини тош билан уриб ўлдириб қўйди. Шунда улар жанжаллашиб Расулуллоҳ ﷺ ҳузурига (ҳакамликка) келдилар. Расулуллоҳ ﷺ унинг ҳомиласи диятини бир ғурра — қул ёки чўри (қилиб) ҳукм қилдилар ва аёлнинг диятини унинг оқиласи (отадан бўлган эркак қариндошлари) зиммасига (юклаб), уни боласи ва улар билан бирга бўлганларга мерос қилдилар. Шунда Ҳамал ибн Молик ибн ан-Нобиға ал-Ҳузалий: «Эй Аллоҳнинг Расули! Ичмаган, емаган, гапирмаган ва овоз чиқармаган кимсанинг диятини қандай тўлайман? Ахир бундай нарса бекорга кетади-ку», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унинг айтган сажи (қофияли сўзи) туфайли: «Бу фақат коҳинларнинг биродарларидандир», дедилар.