حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنَا يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ، وَأَبِي، سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ اقْتَتَلَتِ امْرَأَتَانِ مِنْ هُذَيْلٍ، فَرَمَتْ إِحْدَاهُمَا الأُخْرَى بِحَجَرٍ قَتَلَتْهَا وَمَا فِي بَطْنِهَا، فَاخْتَصَمُوا إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَضَى أَنَّ دِيَةَ جَنِينِهَا غُرَّةٌ عَبْدٌ أَوْ وَلِيدَةٌ، وَقَضَى دِيَةَ الْمَرْأَةِ عَلَى عَاقِلَتِهَا.
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) rivoyat qildiki, u aytdi:) Huzayldan (boʻlgan) ikki ayol urishib qoldi; ulardan biri ikkinchisini tosh bilan urib, uni va qornidagi (homilasi)ni (ham) oʻldirdi. Ular Paygʻambar ﷺning huzurlariga (daʼvolashib) keldilar va U zot: homila diyati — bir gʻurra (qul yoki choʻri), ayolning diyati esa uning oqilasi (qarindoshlari) zimmasiga (boʻlishi) bilan hukm qildilar.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) ривоят қилдики, у айтди:) Ҳузайлдан (бўлган) икки аёл уришиб қолди; улардан бири иккинчисини тош билан уриб, уни ва қорнидаги (ҳомиласи)ни (ҳам) ўлдирди. Улар Пайғамбар ﷺнинг ҳузурларига (даъволашиб) келдилар ва У зот: ҳомила дияти — бир ғурра (қул ёки чўри), аёлнинг дияти эса унинг оқиласи (қариндошлари) зиммасига (бўлиши) билан ҳукм қилдилар.