Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Huzayl qabilasidan boʻlgan ikki ayol janjallashib qoldi. Ulardan biri ikkinchisiga tosh otib, uni qornidagi homilasi bilan birga oʻldirib qoʻydi. Shunda ular Rasululloh ﷺ huzurida daʼvolashdilar. Rasululloh ﷺ homilaning diyati bir qul yoxud choʻri (berilishi) haqida, ayolning diyati esa uning oqilasi (ota tomonidan boʻlgan erkak qarindoshlari) zimmasida boʻlishi haqida hukm qildilar hamda uning merosini bolasi va ular bilan birga boʻlganlarga (qarindoshlarga) berdilar. Shunda Hamal ibn Molik ibn an-Nobigʻa al-Huzaliy: «Ey Rasululloh, na ichgan, na yegan, na gapirgan, na (tugʻilib) ovoz chiqargan kimsaning diyatini qanday toʻlayman? Bunday narsa esa bekor ketishi kerak», dedi. Rasululloh ﷺ uning qofiyalab gapirgani sababli: «Bu — kohinlarning birodarlaridan biridir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ҳузайл қабиласидан бўлган икки аёл жанжаллашиб қолди. Улардан бири иккинчисига тош отиб, уни қорнидаги ҳомиласи билан бирга ўлдириб қўйди. Шунда улар Расулуллоҳ ﷺ ҳузурида даъволашдилар. Расулуллоҳ ﷺ ҳомиланинг дияти бир қул ёхуд чўри (берилиши) ҳақида, аёлнинг дияти эса унинг оқиласи (ота томонидан бўлган эркак қариндошлари) зиммасида бўлиши ҳақида ҳукм қилдилар ҳамда унинг меросини боласи ва улар билан бирга бўлганларга (қариндошларга) бердилар. Шунда Ҳамал ибн Молик ибн ан-Нобиға ал-Ҳузалий: «Эй Расулуллоҳ, на ичган, на еган, на гапирган, на (туғилиб) овоз чиқарган кимсанинг диятини қандай тўлайман? Бундай нарса эса бекор кетиши керак», деди. Расулуллоҳ ﷺ унинг қофиялаб гапиргани сабабли: «Бу — коҳинларнинг биродарларидан биридир», дедилар.