Mugʻiyra ibn Shuʼba (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, ikki ayoldan biri ikkinchisini chodir ustuni bilan urib oʻldirib qoʻydi. Shunda Rasululloh ﷺ diyatni qotil ayolning asabalari zimmasiga hukm qildilar, qornidagi (homila) uchun esa bir gʻurra (hukm qildilar). Aʼrobiy: «Na yegan, na ichgan, na qichqirib ovoz chiqargan kimsaning diyatini men toʻlaymanmi? Bunaqasi bekor ketishi kerak», dedi. Rasululloh ﷺ: «Aʼrobiylarning sajesiga oʻxshagan sajemi bu?» dedilar va qornidagi (homila) uchun bir gʻurrani (hukm qildilar).Муғийра ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, икки аёлдан бири иккинчисини чодир устуни билан уриб ўлдириб қўйди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ диятни қотил аёлнинг асабалари зиммасига ҳукм қилдилар, қорнидаги (ҳомила) учун эса бир ғурра (ҳукм қилдилар). Аъробий: «На еган, на ичган, на қичқириб овоз чиқарган кимсанинг диятини мен тўлайманми? Бунақаси бекор кетиши керак», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Аъробийларнинг сажесига ўхшаган сажеми бу?» дедилар ва қорнидаги (ҳомила) учун бир ғуррани (ҳукм қилдилар).