حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ وَابْنُ بَكْرٍ قَالَا أَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ وحَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي عَبْدَةُ بْنُ أَبِي لُبَابَةَ أَنَّ وَرَّادًا مَوْلَى الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ الْمُغِيرَةَ بْنَ شُعْبَةَكَتَبَ إِلَى مُعَاوِيَةَ كَتَبَ ذَلِكَ الْكِتَابَ لَهُ وَرَّادٌ إِنِّي سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ حِينَ يُسَلِّمُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ اللَّهُمَّ لَا مَانِعَ لِمَا أَعْطَيْتَ وَلَا مُعْطِيَ لِمَا مَنَعْتَ وَلَا يَنْفَعُ ذَا الْجَدِّ مِنْكَ الْجَدُّ قَالَ وَرَّادٌ ثُمَّ وَفَدْتُ بَعْدَ ذَلِكَ عَلَى مُعَاوِيَةَ فَسَمِعْتُهُ عَلَى الْمِنْبَرِ يَأْمُرُ النَّاسَ بِذَلِكَ الْقَوْلِ وَيُعَلِّمُهُمُوهُ
Mugʻiyra ibn Shuʼba (roziyallohu anhu)ning ozod qilgan quli Varrod xabar berdiki, Mugʻiyra ibn Shuʼba Muoviyaga — bu maktubni unga Varrod yozgan edi — shunday (yozdi): Men Nabiy ﷺning salom bergan paytlarida (yaʼni namozdan chiqqanlarida): «La ilaha illalloh, vahdahu la sharika lah, lahul-mulku va lahul-hamd. Allohumma, la mania lima aʼtoyta, va la muʼtiya lima manaʼta, va la yanfau zal-jaddi minkal-jadd», deyayotganlarini eshitdim. Varrod dedi: Soʻng men bundan keyin Muoviyaning huzuriga bordim va uning minbar ustida odamlarni oʻsha soʻzga buyurayotganini hamda ularga uni oʻrgatayotganini eshitdim.Муғийра ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу)нинг озод қилган қули Варрод хабар бердики, Муғийра ибн Шуъба Муовияга — бу мактубни унга Варрод ёзган эди — шундай (ёзди): Мен Набий ﷺнинг салом берган пайтларида (яъни намоздан чиққанларида): «Ла илаҳа иллаллоҳ, ваҳдаҳу ла шарика лаҳ, лаҳул-мулку ва лаҳул-ҳамд. Аллоҳумма, ла маниа лима аътойта, ва ла муътия лима манаъта, ва ла янфау зал-жадди минкал-жадд», деяётганларини эшитдим. Варрод деди: Сўнг мен бундан кейин Муовиянинг ҳузурига бордим ва унинг минбар устида одамларни ўша сўзга буюраётганини ҳамда уларга уни ўргатаётганини эшитдим.