Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ baxil va sadaqa qiluvchining masalini keltirib (shunday dedilar): «(Ular) ustiga temirdan ikki zirh kiygan, qoʻllari koʻkraklari va kekirdaklariga (yopishib) majbur boʻlib qolgan ikki kishi kabidir. Sadaqa qiluvchi har qachon bir sadaqa qilsa, u (zirh) undan yoyilib ketadi, hatto uning barmoq uchlarini qoplab, izini oʻchirib yuboradi. Baxil esa har qachon sadaqa qilishga ahd qilsa, u (zirh) torayib, har bir halqa oʻz oʻrnini (mahkam) egallaydi». Abu Hurayra aytdi: Men Rasululloh ﷺ ni barmoqlari bilan jubbalarining ichiga ishora qilib shunday deyayotganlarini koʻrdim; agar sen u zotni uni kengaytirmoqchi boʻlayotganlarini koʻrganingda, u kengaymas edi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бахил ва садақа қилувчининг масалини келтириб (шундай дедилар): «(Улар) устига темирдан икки зирҳ кийган, қўллари кўкраклари ва кекирдакларига (ёпишиб) мажбур бўлиб қолган икки киши кабидир. Садақа қилувчи ҳар қачон бир садақа қилса, у (зирҳ) ундан ёйилиб кетади, ҳатто унинг бармоқ учларини қоплаб, изини ўчириб юборади. Бахил эса ҳар қачон садақа қилишга аҳд қилса, у (зирҳ) торайиб, ҳар бир ҳалқа ўз ўрнини (маҳкам) эгаллайди». Абу Ҳурайра айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺ ни бармоқлари билан жуббаларининг ичига ишора қилиб шундай деяётганларини кўрдим; агар сен у зотни уни кенгайтирмоқчи бўлаётганларини кўрганингда, у кенгаймас эди.