حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ يَعْنِي ابْنَ سِيرِينَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو هُرَيْرَةَ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ أَمَّا أَحَدُهُمَا فَأَلْجَأَهُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَمَّا الْآخَرُ فَأَلْجَأَهُ إِلَى عُمَرَ قَالَ أَحَدُهُمَانَهَى عَنْ الزِّقَاقِ وَالْمُزَفَّتِ وَعَنْ الدُّبَّاءِ وَالْحَنْتَمِ وَقَالَ الْآخَرُ نَهَى عَنْ الزِّقَاقِ وَالْمُزَفَّتِ وَعَنْ الدُّبَّاءِ وَالْجَرِّ أَوْ الْفَخَّارِ شَكَّ مُحَمَّدٌ
Muhammad ibn Siyrin aytdi: Menga Abu Hurayra va Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhum) hadis aytdilar; ularning biri buni Nabiy ﷺga, ikkinchisi esa Umarga nisbat berdi. Biri: «Ziqoq (teri meshlar), muzaffat, dubbo va hantamdan qaytardi», dedi. Boshqasi esa: «Ziqoq, muzaffat, dubbo va jarr — yoki faxxordan qaytardi», dedi. Muhammad shubha qildi.Муҳаммад ибн Сийрин айтди: Менга Абу Ҳурайра ва Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳум) ҳадис айтдилар; уларнинг бири буни Набий ﷺга, иккинчиси эса Умарга нисбат берди. Бири: «Зиқоқ (тери мешлар), музаффат, дуббо ва ҳантамдан қайтарди», деди. Бошқаси эса: «Зиқоқ, музаффат, дуббо ва жарр — ёки фаххордан қайтарди», деди. Муҳаммад шубҳа қилди.