حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا جَلَسَ قَوْمٌ مَجْلِسًا لَمْ يَذْكُرُوا فِيهِ رَبَّهُمْ وَيُصَلُّوا فِيهِ عَلَى نَبِيِّهِمْ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا كَانَ عَلَيْهِمْ تِرَةً يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنْ شَاءَ آخَذَهُمْ بِهِ وَإِنْ شَاءَ عَفَا عَنْهُمْحَدَّثَنَا مُؤَمَّلٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ صَالِحِ بْنِ نَبْهَانَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا اجْتَمَعَ قَوْمٌ فَذَكَرَهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi. U zot: «Qaysi bir qavm bir majlisda oʻtirib, unda Robbilarini zikr qilmasa va Nabiylari ﷺga salavot aytmasa, bu qiyomat kuni ular uchun nuqson (hasrat) boʻladi: xohlasa (Alloh) ularni shu sababli tutadi, xohlasa afv qiladi», dedilar. Boshqa isnod bilan Abu Hurayraning: Rasululloh ﷺ «Qaysi bir qavm toʻplansa...» dedilar, deganini eshitdim — deb, u (rovi) hadisni zikr qildi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади. У зот: «Қайси бир қавм бир мажлисда ўтириб, унда Роббиларини зикр қилмаса ва Набийлари ﷺга салавот айтмаса, бу қиёмат куни улар учун нуқсон (ҳасрат) бўлади: хоҳласа (Аллоҳ) уларни шу сабабли тутади, хоҳласа афв қилади», дедилар. Бошқа иснод билан Абу Ҳурайранинг: Расулуллоҳ ﷺ «Қайси бир қавм тўпланса...» дедилар, деганини эшитдим — деб, у (рови) ҳадисни зикр қилди.