حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْوَلِيدِ عَنِ ابْنِ حُجَيْرَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ حَقُّ الْمُؤْمِنِ عَلَى الْمُؤْمِنِ سِتُّ خِصَالٍ أَنْ يُسَلِّمَ عَلَيْهِ إِذَا لَقِيَهُ وَيُشَمِّتَهُ إِذَا عَطَسَ وَإِنْ دَعَاهُ أَنْ يُجِيبَهُ وَإِذَا مَرِضَ أَنْ يَعُودَهُ وَإِذَا مَاتَ أَنْ يَشْهَدَهُ وَإِذَا غَابَ أَنْ يَنْصَحَ لَهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Moʻminning moʻmin ustidagi haqqi olti xislatdir: uchrashganda unga salom berishi, aksa urganda unga (rahmat tilab) duo qilishi, chaqirsa, ijobat qilishi, kasal boʻlsa, uni yoʻqlashi, vafot etsa, (janozasida) hozir boʻlishi va yoʻqligida unga nasihatgoʻy boʻlishi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Мўминнинг мўмин устидаги ҳаққи олти хислатдир: учрашганда унга салом бериши, акса урганда унга (раҳмат тилаб) дуо қилиши, чақирса, ижобат қилиши, касал бўлса, уни йўқлаши, вафот этса, (жанозасида) ҳозир бўлиши ва йўқлигида унга насиҳатгўй бўлиши», дедилар.