حَدَّثَنَا غَسَّانُ بْنُ الرَّبِيعِ مُوصِلِيٌّ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَاصِمِ بْنِ بَهْدَلَةَ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يُؤْتَى بِالْمَوْتِ كَبْشًا أَغْثَرَ فَيُوقَفُ بَيْنَ الْجَنَّةِ وَالنَّارِ فَيُقَالُ يَا أَهْلَ الْجَنَّةِ فَيَشْرَئِبُّونَ وَيَنْظُرُونَ وَيُقَالُ لِأَهْلِ النَّارِ فَيَشْرَئِبُّونَ وَيَنْظُرُونَ وَيَرَوْنَ أَنْ قَدْ جَاءَ الْفَرَجُ فَيُذْبَحُ فَيُقَالُ خُلُودٌ لَا مَوْتَحَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ قَالَا حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَاهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Oʻlim kulrang qoʻchqor (suratida) keltirilib, jannat bilan doʻzax orasida toʻxtatiladi. Soʻng: ‹Ey jannat ahli!› deyiladi; ular boʻyinlarini choʻzib qaraydilar. Doʻzax ahliga ham (shunday) deyiladi; ular ham boʻyinlarini choʻzib qaraydilar va najot kelibdi deb oʻylaydilar. Shunda u soʻyiladi va: ‹Abadiylik bor, oʻlim yoʻq!› deyiladi», dedilar. Buni Abu Solih Abu Saʼiddan, u Nabiy ﷺdan (rivoyat qilib) ham zikr qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Ўлим кулранг қўчқор (суратида) келтирилиб, жаннат билан дўзах орасида тўхтатилади. Сўнг: ‹Эй жаннат аҳли!› дейилади; улар бўйинларини чўзиб қарайдилар. Дўзах аҳлига ҳам (шундай) дейилади; улар ҳам бўйинларини чўзиб қарайдилар ва нажот келибди деб ўйлайдилар. Шунда у сўйилади ва: ‹Абадийлик бор, ўлим йўқ!› дейилади», дедилар. Буни Абу Солиҳ Абу Саъиддан, у Набий ﷺдан (ривоят қилиб) ҳам зикр қилган.