أَخْبَرَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ ، عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ ، عَنْ عَاصِمٍ ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ، عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ : " يُؤْتَى بِالْمَوْتِ بِكَبْشٍ أَغْبَرَ، فَيُوقَفُ بَيْنَ الْجَنَّةِ وَالنَّارِ، فَيُقَالُ : يَا أَهْلَ الْجَنَّةِ، فَيَشْرَئِبُّونَ وَيَنْظُرُونَ، وَيُقَالُ : يَا أَهْلَ النَّارِ، فَيَشْرَئِبُّونَ وَيَنْظُرُونَ، وَيَرَوْنَ أَنْ قَدْ جَاءَ الْفَرَجُ، فَيُذْبَحُ وَيُقَالُ : خُلُودٌ لَا مَوْتَ "
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺ dan rivoyat qildi: U zot: «Oʻlim kulrang qoʻchqor (suratida) keltirilib, jannat bilan doʻzax orasida toʻxtatiladi. Soʻng: ‹Ey jannat ahli!› deyiladi; ular boʻyinlarini choʻzib qaraydilar. ‹Ey doʻzax ahli!› deyiladi; ular ham boʻyinlarini choʻzib qaraydilar va najot kelibdi deb oʻylaydilar. Shunda u soʻyiladi va: ‹Abadiylik, oʻlim yoʻq!› deyiladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺ дан ривоят қилди: У зот: «Ўлим кулранг қўчқор (суратида) келтирилиб, жаннат билан дўзах орасида тўхтатилади. Сўнг: ‹Эй жаннат аҳли!› дейилади; улар бўйинларини чўзиб қарайдилар. ‹Эй дўзах аҳли!› дейилади; улар ҳам бўйинларини чўзиб қарайдилар ва нажот келибди деб ўйлайдилар. Шунда у сўйилади ва: ‹Абадийлик, ўлим йўқ!› дейилади», дедилар.