(Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi:) Rasululloh ﷺ: «Jannat ahli jannatga, doʻzax ahli doʻzaxga oʻtgach (kirgach), oʻlim keltirilib, jannat bilan doʻzax orasiga qoʻyiladi, soʻng (qoʻy kabi) soʻyiladi. Soʻng bir munodiy (jarchi): ‹Ey jannat ahli, (endi) oʻlim yoʻq! Ey doʻzax ahli, (endi) oʻlim yoʻq!› deb nido qiladi. Shunda jannat ahlining xursandligi ustiga xursandlik ziyoda boʻladi; doʻzax ahlining qaygʻusi ustiga qaygʻu ziyoda boʻladi», dedilar.(Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди:) Расулуллоҳ ﷺ: «Жаннат аҳли жаннатга, дўзах аҳли дўзахга ўтгач (киргач), ўлим келтирилиб, жаннат билан дўзах орасига қўйилади, сўнг (қўй каби) сўйилади. Сўнг бир мунодий (жарчи): ‹Эй жаннат аҳли, (энди) ўлим йўқ! Эй дўзах аҳли, (энди) ўлим йўқ!› деб нидо қилади. Шунда жаннат аҳлининг хурсандлиги устига хурсандлик зиёда бўлади; дўзах аҳлининг қайғуси устига қайғу зиёда бўлади», дедилар.