حَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ الأَيْلِيُّ، وَحَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، قَالاَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ زَيْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ، أَنَّ أَبَاهُ، حَدَّثَهُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ، عُمَرَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا صَارَ أَهْلُ الْجَنَّةِ إِلَى الْجَنَّةِ وَصَارَ أَهْلُ النَّارِ إِلَى النَّارِ أُتِيَ بِالْمَوْتِ حَتَّى يُجْعَلَ بَيْنَ الْجَنَّةِ وَالنَّارِ ثُمَّ يُذْبَحُ ثُمَّ يُنَادِي مُنَادٍ يَا أَهْلَ الْجَنَّةِ لاَ مَوْتَ وَيَا أَهْلَ النَّارِ لاَ مَوْتَ . فَيَزْدَادُ أَهْلُ الْجَنَّةِ فَرَحًا إِلَى فَرَحِهِمْ وَيَزْدَادُ أَهْلُ النَّارِ حُزْنًا إِلَى حُزْنِهِمْ " .
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Jannat ahli jannatga, doʻzax ahli doʻzaxga oʻtganida, oʻlim keltirilib, jannat bilan doʻzax oʻrtasiga qoʻyiladi, soʻng u soʻyiladi. Soʻng bir jarchi: ‹Ey jannat ahli! Oʻlim yoʻq! Ey doʻzax ahli! Oʻlim yoʻq!› — deb nido qiladi. Shunda jannat ahlining xursandchiligi xursandchiligiga, doʻzax ahlining gʻam-anduhi gʻam-anduhiga qoʻshiladi (ortadi)», — dedilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Жаннат аҳли жаннатга, дўзах аҳли дўзахга ўтганида, ўлим келтирилиб, жаннат билан дўзах ўртасига қўйилади, сўнг у сўйилади. Сўнг бир жарчи: ‹Эй жаннат аҳли! Ўлим йўқ! Эй дўзах аҳли! Ўлим йўқ!› — деб нидо қилади. Шунда жаннат аҳлининг хурсандчилиги хурсандчилигига, дўзах аҳлининг ғам-андуҳи ғам-андуҳига қўшилади (ортади)», — дедилар.