حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا النَّضْرُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ أَبُو الْمُغِيرَةِ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، رضى الله عنه قَالَ قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلمَ : ( وَأَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْحَسْرَةِ ) قَالَ " يُؤْتَى بِالْمَوْتِ كَأَنَّهُ كَبْشٌ أَمْلَحُ حَتَّى يُوقَفَ عَلَى السُّورِ بَيْنَ الْجَنَّةِ وَالنَّارِ فَيُقَالُ يَا أَهْلَ الْجَنَّةِ . فَيَشْرَئِبُّونَ . وَيُقَالُ يَا أَهْلَ النَّارِ . فَيَشْرَئِبُّونَ . فَيُقَالُ هَلْ تَعْرِفُونَ هَذَا فَيَقُولُونَ نَعَمْ هَذَا الْمَوْتُ . فَيُضْجَعُ فَيُذْبَحُ فَلَوْلاَ أَنَّ اللَّهَ قَضَى لأَهْلِ الْجَنَّةِ الْحَيَاةَ فِيهَا وَالْبَقَاءَ لَمَاتُوا فَرَحًا وَلَوْلاَ أَنَّ اللَّهَ قَضَى لأَهْلِ النَّارِ الْحَيَاةَ فِيهَا وَالْبَقَاءَ لَمَاتُوا تَرَحًا " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Rasululloh ﷺ: {Ularni hasrat (afsus) kunidan ogohlantir} (Maryam 39) (oyatini) oʻqidilar va: «Oʻlim oq-qora aralash bir qoʻchqor suratida keltiriladi, hatto jannat bilan doʻzax orasidagi devor ustiga toʻxtatiladi. Soʻng: ‹Ey jannat ahli!› deyiladi. Ular boʻyinlarini choʻzib (qaraydilar). ‹Ey doʻzax ahli!› deyiladi. Ular ham boʻyinlarini choʻzib (qaraydilar). Soʻng: ‹Buni tanaysizlarmi?› deyiladi. Ular: ‹Ha, bu oʻlimdir›, deydilar. Soʻng u yotqizilib soʻyiladi. Agar Alloh jannat ahli uchun unda hayot va boqiylikni hukm qilmaganida, ular shodlikdan oʻlib qolardilar; agar Alloh doʻzax ahli uchun unda hayot va boqiylikni hukm qilmaganida, ular gʻam-alamdan oʻlib qolardilar», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: Расулуллоҳ ﷺ: {Уларни ҳасрат (афсус) кунидан огоҳлантир} (Марям 39) (оятини) ўқидилар ва: «Ўлим оқ-қора аралаш бир қўчқор суратида келтирилади, ҳатто жаннат билан дўзах орасидаги девор устига тўхтатилади. Сўнг: ‹Эй жаннат аҳли!› дейилади. Улар бўйинларини чўзиб (қарайдилар). ‹Эй дўзах аҳли!› дейилади. Улар ҳам бўйинларини чўзиб (қарайдилар). Сўнг: ‹Буни танайсизларми?› дейилади. Улар: ‹Ҳа, бу ўлимдир›, дейдилар. Сўнг у ётқизилиб сўйилади. Агар Аллоҳ жаннат аҳли учун унда ҳаёт ва боқийликни ҳукм қилмаганида, улар шодликдан ўлиб қолардилар; агар Аллоҳ дўзах аҳли учун унда ҳаёт ва боқийликни ҳукм қилмаганида, улар ғам-аламдан ўлиб қолардилар», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.