Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qiyomat kuni oʻlim oqu-qora (rangli) qoʻchqor suratida keltiriladi», — dedilar. Abu Kurayb qoʻshib: «Soʻng u jannat bilan doʻzax oʻrtasida toʻxtatiladi», — dedi. Ikkovi hadisning qolganida ittifoq qildilar: «(Shunda): ‹Ey jannat ahli! Buni tanidingizmi?› — deyiladi. Ular boʻyinlarini choʻzib qarashadi va: ‹Ha, bu oʻlim›, — deyishadi. Soʻng: ‹Ey doʻzax ahli! Buni tanidingizmi?› — deyiladi. Ular boʻyinlarini choʻzib qarashadi va: ‹Ha, bu oʻlim›, — deyishadi. Soʻng u (oʻlimni soʻyish) buyuriladi va u soʻyiladi. Soʻng: ‹Ey jannat ahli! (Sizga) abadiylik, endi oʻlim yoʻq! Ey doʻzax ahli! (Sizga) abadiylik, endi oʻlim yoʻq!› — deyiladi», — dedilar. (Rovi) dedi: Soʻng Rasululloh ﷺ {Sen ularni — gʻaflatda boʻlib, iymon keltirmagan holatlarida ish hal qilib boʻlinadigan — hasrat kunidan ogohlantir!} (Maryam 39) (oyatini) tilovat qildilar va qoʻllari bilan dunyoga ishora qildilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қиёмат куни ўлим оқу-қора (рангли) қўчқор суратида келтирилади», — дедилар. Абу Курайб қўшиб: «Сўнг у жаннат билан дўзах ўртасида тўхтатилади», — деди. Иккови ҳадиснинг қолганида иттифоқ қилдилар: «(Шунда): ‹Эй жаннат аҳли! Буни танидингизми?› — дейилади. Улар бўйинларини чўзиб қарашади ва: ‹Ҳа, бу ўлим›, — дейишади. Сўнг: ‹Эй дўзах аҳли! Буни танидингизми?› — дейилади. Улар бўйинларини чўзиб қарашади ва: ‹Ҳа, бу ўлим›, — дейишади. Сўнг у (ўлимни сўйиш) буюрилади ва у сўйилади. Сўнг: ‹Эй жаннат аҳли! (Сизга) абадийлик, энди ўлим йўқ! Эй дўзах аҳли! (Сизга) абадийлик, энди ўлим йўқ!› — дейилади», — дедилар. (Рови) деди: Сўнг Расулуллоҳ ﷺ {Сен уларни — ғафлатда бўлиб, иймон келтирмаган ҳолатларида иш ҳал қилиб бўлинадиган — ҳасрат кунидан огоҳлантир!} (Марям 39) (оятини) тиловат қилдилар ва қўллари билан дунёга ишора қилдилар.