حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ، حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ بُكَيْرٍ النَّاقِدُ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، غَيْرَ مَرَّةٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عُمَيْرٍ، عَنْ إِيَادِ بْنِ لَقِيطٍ، عَنْ أَبِي رِمْثَةَ التَّيْمِيِّ، أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعِي ابْنٌ لِي فَقَالَ ابْنُكَ هَذَا قُلْتُ أَشْهَدُ بِهِ قَالَ لَا يَجْنِي عَلَيْكَ وَلَا تَجْنِي عَلَيْهِ قَالَ وَرَأَيْتُ الشَّيْبَ أَحْمَرَ.
Abu Rimsa at-Taymiy (roziyallohu anhu) aytdi: Men Nabiy ﷺning huzurlariga keldim, men bilan birga bir oʻgʻlim bor edi. U zot: «Mana shu oʻgʻlingmi?» dedilar. Men: «Bunga guvohlik beraman», dedim. U zot: «U sening jinoyating uchun, sen esa uning jinoyati uchun javobgar boʻlmaysan», dedilar. (Abu Rimsa) aytdi: Men (u zotning) oqargan (sochlarini) qizil holda koʻrdim.Абу Римса ат-Таймий (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Набий ﷺнинг ҳузурларига келдим, мен билан бирга бир ўғлим бор эди. У зот: «Мана шу ўғлингми?» дедилар. Мен: «Бунга гувоҳлик бераман», дедим. У зот: «У сенинг жиноятинг учун, сен эса унинг жинояти учун жавобгар бўлмайсан», дедилар. (Абу Римса) айтди: Мен (у зотнинг) оқарган (сочларини) қизил ҳолда кўрдим.