حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدٌ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ صَلَّى عَلَى جِنَازَةٍ فَلَهُ قِيرَاطٌ وَمَنْ تَبِعَهَا حَتَّى يُقْضَى دَفْنُهَا فَلَهُ قِيرَاطَانِ أَحَدُهُمَا أَوْ أَصْغَرُهُمَا مِثْلُ أُحُدٍ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim janozaga namoz oʻqisa, unga bir qiyrot (savob) boʻladi. Kim uni koʻmib boʻlinguncha ergashsa, unga ikki qiyrot (savob) boʻladi — ularning biri, yoki ularning kichkinasi Uhud (togʻi) kabidir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким жанозага намоз ўқиса, унга бир қийрот (савоб) бўлади. Ким уни кўмиб бўлингунча эргашса, унга икки қийрот (савоб) бўлади — уларнинг бири, ёки уларнинг кичкинаси Уҳуд (тоғи) кабидир», дедилар.