حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ صَلَّى عَلَى جَنَازَةٍ فَلَهُ قِيرَاطٌ وَمَنْ انْتَظَرَهَا حَتَّى تُوضَعَ فِي اللَّحْدِ فَلَهُ قِيرَاطَانِ وَالْقِيرَاطَانِ مِثْلُ الْجَبَلَيْنِ الْعَظِيمَيْنِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim bir janozaga namoz oʻqisa, unga bir qiyrot boʻladi. Kim uni lahadga qoʻyilgunga qadar kutib tursa, unga ikki qiyrot boʻladi. Ikki qiyrot esa ikki ulkan togʻ misolidir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким бир жанозага намоз ўқиса, унга бир қийрот бўлади. Ким уни лаҳадга қўйилгунга қадар кутиб турса, унга икки қийрот бўлади. Икки қийрот эса икки улкан тоғ мисолидир», дедилар.