حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ وَسُرَيْجٌ قَالَا ثَنَا فُلَيْحٌ عَنْ هِلَالِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي عَمْرَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا مِنْ مُؤْمِنٍ إِلَّا وَأَنَا أَوْلَى بِهِ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ اقْرَءُوا إِنْ شِئْتُمْ {النَّبِيُّ أَوْلَى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ} فَأَيُّمَا مُؤْمِنٍ هَلَكَ وَتَرَكَ مَالًا فَلْيَرِثْهُ عَصَبَتُهُ مَنْ كَانُوا وَمَنْ تَرَكَ دَيْنًا أَوْ ضَيَاعًا فَلْيَأْتِنِي فَإِنِّي مَوْلَاهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Men — bu dunyoda va oxiratda — moʻminlarga ularning oʻzlaridan koʻra yaqinroqman; va xohlasangiz, Allohning (mana bu) soʻzini oʻqing: ‹Paygʻambar moʻminlarga ularning oʻzlaridan koʻra yaqinroqdir› (Ahzob, 6). Bas, agar haqiqiy moʻmin vafot etsa va biror mol qoldirsa, u — uning (otasi tomonidagi) vorislariga(dir); va agar u — toʻlanishi kerak boʻlgan qarz yoki muhtoj farzandlar qoldirsa, ular mening oldimga kelsin — chunki men marhumning posboniman», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Мен — бу дунёда ва охиратда — мўминларга уларнинг ўзларидан кўра яқинроқман; ва хоҳласангиз, Аллоҳнинг (мана бу) сўзини ўқинг: ‹Пайғамбар мўминларга уларнинг ўзларидан кўра яқинроқдир› (Аҳзоб, 6). Бас, агар ҳақиқий мўмин вафот этса ва бирор мол қолдирса, у — унинг (отаси томонидаги) ворисларига(дир); ва агар у — тўланиши керак бўлган қарз ёки муҳтож фарзандлар қолдирса, улар менинг олдимга келсин — чунки мен марҳумнинг посбониман», — дедилар.