Iroq ibn Molik (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Abu Hurayra qavmidan bir guruh kishilar bilan Madinaga keldi, Nabiy ﷺ esa Xaybarda edilar va Madinaga Siboʼ ibn Urfutani oʻrinbosar qilib qoldirgan edilar. (Abu Hurayra) aytdi: Men uning huzuriga yetib bordim, u bomdod namozida birinchi rakaatda «Kof, ho, yo, ayn, sod»ni, ikkinchisida esa «Vaylun lil-mutoffifin»ni oʻqir edi. Men oʻzimga oʻzim: «Falonchiga voy boʻlsin! U oʻziga oʻlchab olsa, toʻla oladi, oʻzgaga oʻlchab bersa, kam beradi», dedim. Namozni oʻqib boʻlgach, u bizga ozgina yoʻl ozuqasi berdi, biz esa Xaybarga yetib bordik va Nabiy ﷺ Xaybarni fath qilgan edilar. Soʻng Rasululloh ﷺ musulmonlarga gapirdilar va ular bizni oʻz ulushlariga sherik qildilar.Ироқ ибн Молик (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Абу Ҳурайра қавмидан бир гуруҳ кишилар билан Мадинага келди, Набий ﷺ эса Хайбарда эдилар ва Мадинага Сибў ибн Урфутани ўринбосар қилиб қолдирган эдилар. (Абу Ҳурайра) айтди: Мен унинг ҳузурига етиб бордим, у бомдод намозида биринчи ракаатда «Коф, ҳо, ё, айн, сод»ни, иккинчисида эса «Вайлун лил-мутоффифин»ни ўқир эди. Мен ўзимга ўзим: «Фалончига вой бўлсин! У ўзига ўлчаб олса, тўла олади, ўзгага ўлчаб берса, кам беради», дедим. Намозни ўқиб бўлгач, у бизга озгина йўл озуқаси берди, биз эса Хайбарга етиб бордик ва Набий ﷺ Хайбарни фатҳ қилган эдилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ мусулмонларга гапирдилар ва улар бизни ўз улушларига шерик қилдилар.