حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ النَّاسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي الشَّمْسِ لَيْسَ دُونَهَا سَحَابٌ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ لَيْسَ دُونَهُ سَحَابٌ فَقَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّكُمْ تَرَوْنَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ كَذَلِكَ يَجْمَعُ اللَّهُ النَّاسَ فَيَقُولُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ شَيْئًا فَيَتْبَعُهُ فَيَتْبَعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الْقَمَرَ الْقَمَرَ وَمَنْ كَانَ يَعْبُدُ الشَّمْسَ الشَّمْسَ وَيَتْبَعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الطَّوَاغِيتَ الطَّوَاغِيتَ وَتَبْقَى هَذِهِ الْأُمَّةُ فِيهَا مُنَافِقُوهَا فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِي غَيْرِ الصُّورَةِ الَّتِي تَعْرِفُونَ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ هَذَا مَكَانُنَا حَتَّى يَأْتِيَنَا رَبُّنَا فَإِذَا جَاءَ رَبُّنَا عَرَفْنَاهُ قَالَ فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِي الصُّورَةِ الَّتِي يَعْرِفُونَ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ أَنْتَ رَبُّنَا فَيَتْبَعُونَهُ قَالَ وَيُضْرَبُ جِسْرٌ عَلَى جَهَنَّمَ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَكُونُ أَوَّلَ مَنْ يُجِيزُ وَدَعْوَى الرُّسُلِ يَوْمَئِذٍ اللَّهُمَّ سَلِّمْ سَلِّمْ وَبِهَا كَلَالِيبُ مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ هَلْ رَأَيْتُمْ شَوْكَ السَّعْدَانِ قَالُوا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّهَا مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ غَيْرَ أَنَّهُ لَا يَعْلَمُ قَدْرَ عِظَمِهَا إِلَّا اللَّهُ تَعَالَى فَتَخْطَفُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Odamlar: «Yo Rasululloh, Qiyomat kunida Robbimizni koʻramizmi?» dedilar. Nabiy ﷺ: «Tagida bulut boʻlmagan quyoshni koʻrishda (bir-biringizga) tiqilib, zorlanasizmi?» dedilar. Ular: «Yoʻq, yo Rasululloh», dedilar. U zot: «Toʻlin oy kechasida — tagida bulut boʻlmaganda — oyni koʻrishda zorlanasizmi?» dedilar. Ular: «Yoʻq, yo Rasululloh», dedilar. U zot dedilar: «Bas, sizlar Qiyomat kunida Uni ana shunday koʻrasizlar. Alloh odamlarni toʻplaydi va: ‹Kim biror narsaga ibodat qilgan boʻlsa, oʻshanga ergashsin›, deydi. Bas, oyga ibodat qilgan oyga ergashadi, quyoshga ibodat qilgan quyoshga ergashadi, togʻutlarga ibodat qilgan togʻutlarga ergashadi; (faqat) shu ummat — ichida munofiqlari bilan — qoladi. Shunda aziz va jalil Alloh ularning oldiga oʻzlari taniydigan suratdan boshqa (suratda) kelib: ‹Men Robbingizman›, deydi. Ular: ‹Sendan Allohga panoh tilaymiz; Robbimiz kelguncha shu joyimizdamiz; Robbimiz kelsa, Uni taniymiz›, deyishadi. Soʻng aziz va jalil Alloh ularga oʻzlari taniydigan suratda kelib: ‹Men Robbingizman›, deydi. Ular: ‹Sen Robbimizsan›, deyishadi va Unga ergashadilar. Jahannam ustiga koʻprik tortiladi». Nabiy ﷺ (yana) dedilar: «Men (uni) birinchi boʻlib kesib oʻtuvchi boʻlaman. Oʻsha kuni rasullarning duosi: ‹Allohumma sallim, sallim› boʻladi. U (koʻprik)da saʼdon tikanidek ilmoqlar boʻladi. Saʼdon tikanini koʻrganmisizlar?» Ular: «Ha, yo Rasululloh», dedilar. U zot: «Bas, u saʼdon tikaniga oʻxshaydi — faqat uning kattaligini Alloh taolodan boshqa hech kim bilmaydi. Bas, u (kishilarni) ilib oladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Одамлар: «Ё Расулуллоҳ, Қиёмат кунида Роббимизни кўрамизми?» дедилар. Набий ﷺ: «Тагида булут бўлмаган қуёшни кўришда (бир-бирингизга) тиқилиб, зорланасизми?» дедилар. Улар: «Йўқ, ё Расулуллоҳ», дедилар. У зот: «Тўлин ой кечасида — тагида булут бўлмаганда — ойни кўришда зорланасизми?» дедилар. Улар: «Йўқ, ё Расулуллоҳ», дедилар. У зот дедилар: «Бас, сизлар Қиёмат кунида Уни ана шундай кўрасизлар. Аллоҳ одамларни тўплайди ва: ‹Ким бирор нарсага ибодат қилган бўлса, ўшанга эргашсин›, дейди. Бас, ойга ибодат қилган ойга эргашади, қуёшга ибодат қилган қуёшга эргашади, тоғутларга ибодат қилган тоғутларга эргашади; (фақат) шу уммат — ичида мунофиқлари билан — қолади. Шунда азиз ва жалил Аллоҳ уларнинг олдига ўзлари танийдиган суратдан бошқа (суратда) келиб: ‹Мен Роббингизман›, дейди. Улар: ‹Сендан Аллоҳга паноҳ тилаймиз; Роббимиз келгунча шу жойимиздамиз; Роббимиз келса, Уни таниймиз›, дейишади. Сўнг азиз ва жалил Аллоҳ уларга ўзлари танийдиган суратда келиб: ‹Мен Роббингизман›, дейди. Улар: ‹Сен Роббимизсан›, дейишади ва Унга эргашадилар. Жаҳаннам устига кўприк тортилади». Набий ﷺ (яна) дедилар: «Мен (уни) биринчи бўлиб кесиб ўтувчи бўламан. Ўша куни расулларнинг дуоси: ‹Аллоҳумма саллим, саллим› бўлади. У (кўприк)да саъдон тиканидек илмоқлар бўлади. Саъдон тиканини кўрганмисизлар?» Улар: «Ҳа, ё Расулуллоҳ», дедилар. У зот: «Бас, у саъдон тиканига ўхшайди — фақат унинг катталигини Аллоҳ таолодан бошқа ҳеч ким билмайди. Бас, у (кишиларни) илиб олади», дедилар.