حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَجِيءُ النَّبِيُّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَمَعَهُ الرَّجُلُ وَالنَّبِيُّ وَمَعَهُ الرَّجُلَانِ وَأَكْثَرُ مِنْ ذَلِكَ فَيُدْعَى قَوْمُهُ فَيُقَالُ لَهُمْ هَلْ بَلَّغَكُمْ هَذَا فَيَقُولُونَ لَا فَيُقَالُ لَهُ هَلْ بَلَّغْتَ قَوْمَكَ فَيَقُولُ نَعَمْ فَيُقَالُ لَهُ مَنْ يَشْهَدُ لَكَ فَيَقُولُ مُحَمَّدٌ وَأُمَّتُهُ فَيُدْعَى مُحَمَّدٌ وَأُمَّتُهُ فَيُقَالُ لَهُمْ هَلْ بَلَّغَ هَذَا قَوْمَهُ فَيَقُولُونَ نَعَمْ فَيُقَالُ وَمَا عِلْمُكُمْ فَيَقُولُونَ جَاءَنَا نَبِيُّنَا فَأَخْبَرَنَا أَنَّ الرُّسُلَ قَدْ بَلَّغُوا فَذَلِكَ قَوْلُهُ {وَكَذَلِكَ جَعَلْنَاكُمْ أُمَّةً وَسَطًا} قَالَ يَقُولُ عَدْلًا {لِتَكُونُوا شُهَدَاءَ عَلَى النَّاسِ وَيَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيدًا}
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Qiyomat kuni nabiy keladi, u bilan birga bir kishi boʻladi; yana bir nabiy keladi, u bilan birga ikki kishi boʻladi, undan koʻprogʻi ham boʻladi. Bas, uning qavmi chaqirilib, ularga: ‹Bu (zot) sizlarga yetkazganmi?› deyiladi. Ular: ‹Yoʻq›, deydilar. Soʻng unga: ‹Qavmingga yetkazdingmi?› deyiladi. U: ‹Ha›, deydi. Unga: ‹Senga kim guvohlik beradi?› deyiladi. U: ‹Muhammad va uning ummati›, deydi. Shunda Muhammad va uning ummati chaqirilib, ularga: ‹Bu (zot) oʻz qavmiga yetkazganmi?› deyiladi. Ular: ‹Ha›, deydilar. ‹Buni qayerdan bildingiz?› deyiladi. Ular: ‹Bizga Nabiyimiz kelib, paygʻambarlar albatta yetkazganlarini xabar berdi›, deydilar. Mana shu — Allohning: {Shunday qilib, sizlarni odamlar ustidan guvoh boʻlishingiz va Paygʻambar sizlarning ustingizdan guvoh boʻlishi uchun oʻrta ummat qildik} degan kalomidir», dedilar. (Roviy) aytdi: (Bu yerda) ‹vasat› — adolatli, degani.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Қиёмат куни набий келади, у билан бирга бир киши бўлади; яна бир набий келади, у билан бирга икки киши бўлади, ундан кўпроғи ҳам бўлади. Бас, унинг қавми чақирилиб, уларга: ‹Бу (зот) сизларга етказганми?› дейилади. Улар: ‹Йўқ›, дейдилар. Сўнг унга: ‹Қавмингга етказдингми?› дейилади. У: ‹Ҳа›, дейди. Унга: ‹Сенга ким гувоҳлик беради?› дейилади. У: ‹Муҳаммад ва унинг уммати›, дейди. Шунда Муҳаммад ва унинг уммати чақирилиб, уларга: ‹Бу (зот) ўз қавмига етказганми?› дейилади. Улар: ‹Ҳа›, дейдилар. ‹Буни қаердан билдингиз?› дейилади. Улар: ‹Бизга Набийимиз келиб, пайғамбарлар албатта етказганларини хабар берди›, дейдилар. Мана шу — Аллоҳнинг: {Шундай қилиб, сизларни одамлар устидан гувоҳ бўлишингиз ва Пайғамбар сизларнинг устингиздан гувоҳ бўлиши учун ўрта уммат қилдик} деган каломидир», дедилар. (Ровий) айтди: (Бу ерда) ‹васат› — адолатли, дегани.