حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ قَالَ إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ عَنْ قَيْسٍ قَالَنَزَلَ عَلَيْنَا أَبُو هُرَيْرَةَ بِالْكُوفَةِ قَالَ فَكَانَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ مَوْلَانَا قَرَابَةٌ قَالَ سُفْيَانُ وَهُوَ مَوْلَى الْأَحْمَسِ فَاجْتَمَعَتْ أَحْمَسُ قَالَ قَيْسٌ فَأَتَيْنَاهُ نُسَلِّمُ عَلَيْهِ وَقَالَ سُفْيَانُ مَرَّةً فَأَتَاهُ الْحَيُّ فَقَالَ لَهُ أَبِي يَا أَبَا هُرَيْرَةَ هَؤُلَاءِ أَنْسِبَاؤُكَ أَتَوْكَ يُسَلِّمُونَ عَلَيْكَ وَتُحَدِّثُهُمْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَرْحَبًا بِهِمْ وَأَهْلًا صَحِبْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثَ سِنِينَ لَمْ أَكُنْ أَحْرَصَ عَلَى أَنْ أَعِيَ الْحَدِيثَ مِنِّي فِيهِنَّ حَتَّى سَمِعْتُهُ يَقُولُ وَاللَّهِ لَأَنْ يَأْخُذَ أَحَدُكُمْ حَبْلًا فَيَحْتَطِبَ عَلَى ظَهْرِهِ فَيَأْكُلَ وَيَتَصَدَّقَ خَيْرٌ لَهُ مِنْ أَنْ يَأْتِيَ رَجُلًا أَغْنَاهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مِنْ فَضْلِهِ فَيَسْأَلَهُ أَعْطَاهُ أَوْ مَنَعَهُ ثُمَّ قَالَ هَكَذَا بِيَدِهِ قَرِيبٌ مِنْ بَيْنِ يَدَيْ السَّاعَةِ سَتَأْتُونَ تُقَاتِلُونَ قَوْمًا نِعَالُهُمْ الشَّعَرُ كَأَنَّ وُجُوهَهُمْ الْمَجَانُّ الْمُطْرَقَةُ
Qays aytadi: Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Kufada bizning oldimizga tushdi. U bilan bizning mavlomiz oʻrtasida qarindoshlik bor edi. Sufyon: U Ahmasning mavlosidir, dedi. Bas, Ahmas (qabilasi) yigʻildi. Qays aytdi: Biz unga salom berish uchun keldik. Otam unga: «Ey Abu Hurayra, mana bular sening qarindoshlaring, senga salom berish uchun kelishdi; ularga Rasululloh ﷺdan hadis aytib bersang», dedi. U: «Ularga marhabo va ahlan! Men Rasululloh ﷺga uch yil hamroh boʻldim; oʻsha (yillar)da hadisni yodda saqlashga mendan koʻra harisroq kishi boʻlmagan. Hatto u zotning shunday deyayotganlarini eshitdim: ‹Allohga qasamki, biringiz arqon olib, oʻz yelkasida oʻtin terib kelishi, soʻng (undan) yeb, sadaqa qilishi — Alloh azza va jalla Oʻz fazlidan boy qilgan bir kishining oldiga borib undan soʻrashidan, u bersa ham, bermasa ham, koʻra yaxshiroqdir›. Soʻng u zot qoʻllari bilan shunday ishora qilib: ‹Soat (Qiyomat) yaqinida sizlar poyabzallari jundan boʻlgan, yuzlari goʻyo teri qoplangan qalqonlardek boʻlgan bir qavm bilan urushgani borasizlar›, dedilar», dedi.Қайс айтади: Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Куфада бизнинг олдимизга тушди. У билан бизнинг мавломиз ўртасида қариндошлик бор эди. Суфён: У Аҳмаснинг мавлосидир, деди. Бас, Аҳмас (қабиласи) йиғилди. Қайс айтди: Биз унга салом бериш учун келдик. Отам унга: «Эй Абу Ҳурайра, мана булар сенинг қариндошларинг, сенга салом бериш учун келишди; уларга Расулуллоҳ ﷺдан ҳадис айтиб берсанг», деди. У: «Уларга марҳабо ва аҳлан! Мен Расулуллоҳ ﷺга уч йил ҳамроҳ бўлдим; ўша (йиллар)да ҳадисни ёдда сақлашга мендан кўра ҳарисроқ киши бўлмаган. Ҳатто у зотнинг шундай деяётганларини эшитдим: ‹Аллоҳга қасамки, бирингиз арқон олиб, ўз елкасида ўтин териб келиши, сўнг (ундан) еб, садақа қилиши — Аллоҳ азза ва жалла Ўз фазлидан бой қилган бир кишининг олдига бориб ундан сўрашидан, у берса ҳам, бермаса ҳам, кўра яхшироқдир›. Сўнг у зот қўллари билан шундай ишора қилиб: ‹Соат (Қиёмат) яқинида сизлар поябзаллари жундан бўлган, юзлари гўё тери қопланган қалқонлардек бўлган бир қавм билан урушгани борасизлар›, дедилар», деди.