Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) aytdi: Rasululloh ﷺ bir kuni Safoga chiqib: «Yo sabohah! Yo sabohah!» deb nido qildilar. Shunda Quraysh u zotning oldiga toʻplandi va: «Sizga nima boʻldi?» dedilar. U zot: «Aytinglar-chi, agar men sizlarga: dushman ertalab yoki kechqurun sizlarga (hujum qilib) keladi, deb xabar bersam, meni tasdiqlarmidingiz?» dedilar. Ular: «Ha», dedilar. U zot: «Bas, men — qattiq azob oldidan sizlarga (yuborilgan) ogohlantiruvchiman», dedilar. Shunda Abu Lahab: «Bizni shuning uchun toʻpladingmi? Senga halokat boʻlsin!» dedi. Shunda Alloh azza va jalla ‹Abu Lahabning ikki qoʻli halok boʻldi va oʻzi ham halok boʻldi› (oyatini) — suraning oxirigacha — nozil qildi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ бир куни Сафога чиқиб: «Ё сабоҳаҳ! Ё сабоҳаҳ!» деб нидо қилдилар. Шунда Қурайш у зотнинг олдига тўпланди ва: «Сизга нима бўлди?» дедилар. У зот: «Айтинглар-чи, агар мен сизларга: душман эрталаб ёки кечқурун сизларга (ҳужум қилиб) келади, деб хабар берсам, мени тасдиқлармидингиз?» дедилар. Улар: «Ҳа», дедилар. У зот: «Бас, мен — қаттиқ азоб олдидан сизларга (юборилган) огоҳлантирувчиман», дедилар. Шунда Абу Лаҳаб: «Бизни шунинг учун тўпладингми? Сенга ҳалокат бўлсин!» деди. Шунда Аллоҳ азза ва жалла ‹Абу Лаҳабнинг икки қўли ҳалок бўлди ва ўзи ҳам ҳалок бўлди› (оятини) — суранинг охиригача — нозил қилди.