حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حَفْصٍ قَالَ أَخْبَرَنَا وَرْقَاءُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَتَقُومَنَّ السَّاعَةُ وَثَوْبُهُمَا بَيْنَهُمَا لَا يَطْوِيَانِهِ وَلَا يَتَبَايَعَانِهِ وَلَتَقُومَنَّ السَّاعَةُ وَقَدْ حَلَبَ لِقْحَتَهُ لَا يَطْعَمُهُ وَلَتَقُومَنَّ السَّاعَةُ وَقَدْ رَفَعَ لُقْمَتَهُ إِلَى فِيهِ وَلَا يَطْعَمُهَا وَلَتَقُومَنَّ السَّاعَةُ وَالرَّجُلُ يَلِيطُ حَوْضَهُ لَا يَسْقِي مِنْهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Albatta qiyomat qoyim boʻladiki, ikki kishining oʻrtasida (sotiladigan) kiyim boʻlib, ular uni na yigʻishga, na sotishga ulguradilar. Albatta qiyomat qoyim boʻladiki, kishi sogʻin tuyasining sutini sogʻib olgan boʻladi-yu, uni ichishga ulgurmaydi. Albatta qiyomat qoyim boʻladiki, kishi luqmasini ogʻziga koʻtargan boʻladi-yu, uni yeya olmaydi. Albatta qiyomat qoyim boʻladiki, kishi hovuzini suvab (tuzatib) turgan boʻladi-yu, undan (hech kimni) sugʻormaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта қиёмат қойим бўладики, икки кишининг ўртасида (сотиладиган) кийим бўлиб, улар уни на йиғишга, на сотишга улгурадилар. Албатта қиёмат қойим бўладики, киши соғин туясининг сутини соғиб олган бўлади-ю, уни ичишга улгурмайди. Албатта қиёмат қойим бўладики, киши луқмасини оғзига кўтарган бўлади-ю, уни ея олмайди. Албатта қиёмат қойим бўладики, киши ҳовузини суваб (тузатиб) турган бўлади-ю, ундан (ҳеч кимни) суғормайди», дедилар.