(Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki,) Rasululloh ﷺ: «Quyosh oʻz magʻribidan (gʻarbdan) chiqmaguncha, (Qiyomat) soati qoyim boʻlmaydi. U chiqib, odamlar uni koʻrganlarida, hammalari iymon keltiradi — ammo bu shunday paytki, oldindan iymon keltirmagan yoki iymonida (hech) yaxshilik kasb etmagan jonga (endi) uning iymoni naf bermaydi. (Qiyomat) soati shu qadar (toʻsatdan) qoyim boʻladiki, ikki kishi (savdo uchun) bir matoni oralariga yoyib, uni na sotib (bitirib) ulguradi, na yigʻishtirib; (Qiyomat) soati qoyim boʻladiki, kishi sigʻirining sutini (sogʻib) ketgan-u, uni icholmaydi; (Qiyomat) soati qoyim boʻladiki, kishi (mol sugʻorish uchun) havzini suvaganda (taʼmirlaganda), unga suv quya olmaydi; (Qiyomat) soati qoyim boʻladiki, kishi luqmasini ogʻziga koʻtargan-u, uni yeya olmaydi», dedilar.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики,) Расулуллоҳ ﷺ: «Қуёш ўз мағрибидан (ғарбдан) чиқмагунча, (Қиёмат) соати қойим бўлмайди. У чиқиб, одамлар уни кўрганларида, ҳаммалари иймон келтиради — аммо бу шундай пайтки, олдиндан иймон келтирмаган ёки иймонида (ҳеч) яхшилик касб этмаган жонга (энди) унинг иймони наф бермайди. (Қиёмат) соати шу қадар (тўсатдан) қойим бўладики, икки киши (савдо учун) бир матони ораларига ёйиб, уни на сотиб (битириб) улгуради, на йиғиштириб; (Қиёмат) соати қойим бўладики, киши сиғирининг сутини (соғиб) кетган-у, уни ичолмайди; (Қиёмат) соати қойим бўладики, киши (мол суғориш учун) ҳавзини суваганда (таъмирлаганда), унга сув қуя олмайди; (Қиёмат) соати қойим бўладики, киши луқмасини оғзига кўтарган-у, уни ея олмайди», дедилар.