حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يُذْكَرُ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ رَجُلًا رَأَى كَلْبًا يَأْكُلُ الثَّرَى مِنْ الْعَطَشِ فَأَخَذَ الرَّجُلُ خُفَّهُ فَجَعَلَ يَغْرِفُ لَهُ بِهِ الْمَاءَ حَتَّى أَرْوَاهُ فَشَكَرَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَهُ فَأَدْخَلَهُ الْجَنَّةَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, Nabiy ﷺ dan rivoyat qilinadi: «Bir kishi chanqoqdan (nam yer)ni yalayotgan itni koʻrdi. Shunda u kishi kovushini (suvga toʻldirib), itga suv quyaverdi, to itning chanqogʻi qonguncha. Shu sababli Alloh azza va jalla uning amalini qabul qildi va uni jannatga kiritdi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, Набий ﷺ дан ривоят қилинади: «Бир киши чанқоқдан (нам ер)ни ялаётган итни кўрди. Шунда у киши ковушини (сувга тўлдириб), итга сув қуяверди, то итнинг чанқоғи қонгунча. Шу сабабли Аллоҳ азза ва жалла унинг амалини қабул қилди ва уни жаннатга киритди».