وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَتَّخِذُ عِنْدَكَ عَهْدًا لَنْ تُخْلِفَنِيهِ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ فَأَيُّ الْمُؤْمِنِينَ آذَيْتُهُ أَوْ شَتَمْتُهُ أَوْ جَلَدْتُهُ أَوْ لَعَنْتُهُ فَاجْعَلْهَا لَهُ صَلَاةً وَزَكَاةً وَقُرْبَةً تُقَرِّبُهُ بِهَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Allohim! Men Sening huzuringda bir ahd olamanki, Sen unga aslo xilof qilmaysan. Men faqat bir insonman. Bas, moʻminlardan qaysi biriga ozor bergan, soʻkkan, qamchilagan yoki laʼnat aytgan boʻlsam, buni unga Qiyomat kuni Oʻzingga yaqinlashtiradigan salovat, poklik va yaqinlik qilgin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳим! Мен Сенинг ҳузурингда бир аҳд оламанки, Сен унга асло хилоф қилмайсан. Мен фақат бир инсонман. Бас, мўминлардан қайси бирига озор берган, сўккан, қамчилаган ёки лаънат айтган бўлсам, буни унга Қиёмат куни Ўзингга яқинлаштирадиган саловат, поклик ва яқинлик қилгин», дедилар.