وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «اللَّهُمَّ إِنِّي اتَّخَذْتُ عِنْدَكَ عَهْدًا لَنْ تُخْلِفَنِيهِ فَإِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ فَأَيُّ الْمُؤْمِنِينَ آذَيْتُهُ شَتَمْتُهُ لَعَنْتُهُ جَلَدْتُهُ فَاجْعَلْهَا لَهُ صَلَاةً وَزَكَاةً وَقُرْبَةً تُقَرِّبُهُ بِهَا إِلَيْكَ يَوْم الْقِيَامَة»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Allohim! Albatta men Sening huzuringda bir ahd-paymon olamanki, Sen unga aslo xilof qilmaysan. Men faqat bir insonman. Bas, qaysi bir moʻminga ozor bergan, soʻkkan, lanat aytgan yoki qamchilagan boʻlsam, buni unga Qiyomat kunida oʻzingga yaqinlashtiradigan salovat, poklik va yaqinlik qilgin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Аллоҳим! Албатта мен Сенинг ҳузурингда бир аҳд-паймон оламанки, Сен унга асло хилоф қилмайсан. Мен фақат бир инсонман. Бас, қайси бир мўминга озор берган, сўккан, ланат айтган ёки қамчилаган бўлсам, буни унга Қиёмат кунида ўзингга яқинлаштирадиган саловат, поклик ва яқинлик қилгин», дедилар.