حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ عَنِ الْعَلَاءِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَوْ يَعْلَمُ الْمُؤْمِنُ مَا عِنْدَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ مِنْ الْعُقُوبَةِ مَا طَمِعَ بِالْجَنَّةِ أَحَدٌ وَلَوْ يَعْلَمُ الْكَافِرُ مَا عِنْدَ اللَّهِ مِنْ الرَّحْمَةِ مَا قَنَطَ مِنْ الْجَنَّةِ أَحَدٌ خَلَقَ اللَّهُ مِائَةَ رَحْمَةٍ فَوَضَعَ وَاحِدَةً بَيْنَ خَلْقِهِ يَتَرَاحَمُونَ بِهَا وَعِنْدَ اللَّهِ تِسْعَةٌ وَتِسْعُونَ رَحْمَةً
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi. U zot: «Agar moʻmin Alloh azza va jallaning huzurida boʻlgan azobni bilganida, hech kim jannatdan umid qilmas edi; agar kofir Allohning huzurida boʻlgan rahmatni bilganida, hech kim jannatdan umidini uzmas edi. Alloh yuzta rahmat yaratdi va (ulardan) bittasini xalqi orasiga qoʻydi — ular shu bilan bir-biriga rahm qiladilar; Allohning huzurida esa toʻqson toʻqqizta rahmat bor», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади. У зот: «Агар мўмин Аллоҳ азза ва жалланинг ҳузурида бўлган азобни билганида, ҳеч ким жаннатдан умид қилмас эди; агар кофир Аллоҳнинг ҳузурида бўлган раҳматни билганида, ҳеч ким жаннатдан умидини узмас эди. Аллоҳ юзта раҳмат яратди ва (улардан) биттасини халқи орасига қўйди — улар шу билан бир-бирига раҳм қиладилар; Аллоҳнинг ҳузурида эса тўқсон тўққизта раҳмат бор», дедилар.