حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ عَنِ الْعَلَاءِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَوْ يَعْلَمُ الْمُؤْمِنُ مَا عِنْدَ اللَّهِ مِنْ الْعُقُوبَةِ مَا طَمِعَ فِي الْجَنَّةِ أَحَدٌ وَلَوْ يَعْلَمُ الْكَافِرُ مَا عِنْدَ اللَّهِ مِنْ الرَّحْمَةِ مَا قَنَطَ مِنْ الْجَنَّةِ أَحَدٌ خَلَقَ اللَّهُ مِائَةَ رَحْمَةٍ فَوَضَعَ رَحْمَةً وَاحِدَةً بَيْنَ خَلْقِهِ يَتَرَاحَمُونَ بِهَا وَعِنْدَ اللَّهِ تِسْعَةٌ وَتِسْعُونَ رَحْمَةً
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Agar moʻmin Allohning huzurida boʻlgan uqubatni bilganida, hech kim jannatdan umid qilmas edi; agar kofir Allohning huzurida boʻlgan rahmatni bilganida, hech kim jannatdan umidini uzmas edi. Alloh yuzta rahmat yaratdi va bir rahmatni xalqi orasiga qoʻydi — ular shu bilan bir-birlariga rahm qiladilar; Allohning huzurida esa toʻqson toʻqqizta rahmat bor», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Агар мўмин Аллоҳнинг ҳузурида бўлган уқубатни билганида, ҳеч ким жаннатдан умид қилмас эди; агар кофир Аллоҳнинг ҳузурида бўлган раҳматни билганида, ҳеч ким жаннатдан умидини узмас эди. Аллоҳ юзта раҳмат яратди ва бир раҳматни халқи орасига қўйди — улар шу билан бир-бирларига раҳм қиладилар; Аллоҳнинг ҳузурида эса тўқсон тўққизта раҳмат бор», дедилар.