حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَا رَجُلٌ يَمْنَحُ أَهْلَ بَيْتٍ نَاقَةً تَغْدُو بِعُسٍّ وَتَرُوحُ بِعُسٍّ إِنَّ أَجْرَهَا لَعَظِيمٌ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, u (hadisni Nabiy ﷺ ga) yetkazib (aytdi): «Diqqat! Bir oilaga ertalab bir katta idish (sut), kechqurun bir katta idish (sut) beradigan tuyani (foydalanishga) hadya qiladigan kishi (bormi)? Albatta uning ajri buyukdir», — (dedilar).Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, у (ҳадисни Набий ﷺ га) етказиб (айтди): «Диққат! Бир оилага эрталаб бир катта идиш (сут), кечқурун бир катта идиш (сут) берадиган туяни (фойдаланишга) ҳадя қиладиган киши (борми)? Албатта унинг ажри буюкдир», — (дедилар).