وَبِإِسْنَادِهِعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ بَيْنَمَا رَجُلٌ يَمْشِي عَلَى طَرِيقٍ وَجَدَ غُصْنَ شَوْكٍ فَقَالَ لَأَرْفَعَنَّ هَذَا لَعَلَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يَغْفِرُ لِي بِهِ فَرَفَعَهُ فَغَفَرَ اللَّهُ لَهُ بِهِ وَأَدْخَلَهُ الْجَنَّةَ
Shu isnod bilan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi. U zot: «Bir kishi yoʻlda ketayotib, tikanli shoxni topdi-da: ‹Buni albatta olib tashlayman, shoyad Alloh azza va jalla shu sababli meni magʻfirat qilsa›, dedi. Bas, uni olib tashladi; Alloh ham shu sababli uni magʻfirat qildi va jannatga kiritdi», dedilar.Шу иснод билан, у Набий ﷺдан ривоят қилади. У зот: «Бир киши йўлда кетаётиб, тиканли шохни топди-да: ‹Буни албатта олиб ташлайман, шояд Аллоҳ азза ва жалла шу сабабли мени мағфират қилса›, деди. Бас, уни олиб ташлади; Аллоҳ ҳам шу сабабли уни мағфират қилди ва жаннатга киритди», дедилар.